तुल्यमेव फलं प्रोक्तं सर्वमाढ्यदरिद्रयोः
विभवे सति यो मोहान्न कुर्याद्विधिविस्तरम्
तस्मान्मन्त्रैः फलैस्तोयैश्चन्दनाद्यैश्च यत्नतः
वर्षकोटिशतं दिव्यं सूर्यलोके महीयते
गंधाच्चतुर्गुणं ज्ञेयं पुष्पमष्टगुणं नृप तस्माच्छतगुणं पुण्यं कुंकुमस्य विधीयते ।। 1.163.
भानुं पर्याप्तमालिप्य कल्पकोटिं वसेद्दिवि
स दीव्येत्सुरवृन्देन पुण्यगंधैः प्रलेपितः
भक्त्या निवेद्य अर्काय तालवृंतं नराधिप
मायूरं व्यजनं दत्त्वा सूर्यायातीव शोभनम्
पुष्पैररण्यसंभूतैः पत्रैर्वा गिरिसम्भवैः
आत्मारामभवैश्चैव पुष्पैः संपूजयेद्रविम्
तपःशीलगुणोपेत इति हासविदि द्विजे
करवीरस्य कुसुममर्काय विनिवेदयेत् एवं पुष्पविशेषेण फलं तदधिकं भवेत्
सदा पुष्पसहस्रेभ्यः करवीरं विशिष्यते
पद्मपुष्पसहस्रेभ्यो बकपुष्पं विशिष्यते 1.163.
कुशपुष्पसहस्रेभ्यः शमीपत्रं विशिष्यते सर्वासां पुष्पजातीनां प्रवरं नीलमुत्पलम्
रक्तोत्पलसहस्रेण नीलोत्पलशतेन च
कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च
शेषाणां पुष्पजातीनां यत्फलं परिकीर्तितम्
शमीपुष्पं बृहत्याश्च कुसुमं तुल्यमुच्यते
श्वेतमंदारकुसुमं सितपुष्पं च तत्समम्
गंधवंत्यपवित्राणि कुसुमानि विवर्जयेत्
सात्त्विकं तद्धि कुसुममपवित्रं च तामसम्
दिवाशेषाणि पुष्पाणि त्यजेदुपहतानि च
फलं क्वथितविद्धं च यत्नात्पक्वमपि त्यजेत् 1.163.
पत्राणामप्यलाभे तु फलान्यपि निवेदयेत्
ओषधीनामभावे तु भक्त्या भवति पूजितः
यः सुगन्धैर्मुक्तपुष्पैः सम्यग्भानुं प्रपूजयेत्
करवीरैर्महाराज संयतो भानुमर्चयेत्
अगस्त्यकुसुमैर्भक्त्या यः सकृद्भानुमर्चयेत्