त्रिसन्ध्यं वेदनिर्घोषं कुर्वीत फलमुत्तमम्
यावन्नीराजनं कुर्यात्पर्वाणि विधिवद्रवौ
कपिलापञ्चगव्येन कुशवारियुतेन वै
यस्त्वेकमपि सर्वेब्दे ब्रह्मस्नानं प्रयच्छति
कपिलापञ्चगव्येन दधिक्षीरयुतेन च 1.163.
ऋभवो वीरमुद्दिश्य देहशुद्धिं च शाश्वतीम्
कापिलं यः पिबेच्छूद्रो देवकार्यार्थनिर्मितम्
वर्षकोटिसहस्रेण यत्पापं समुपार्जितम्
कल्पकोटिसहस्रैस्तु यत्पापं समुपार्जितम्
सप्तम्यां च कृतस्नानो यजेत्सूर्यं सकृन्नरः वसुहेमादियुक्तं च क्षीरस्नानस्य तत्समम्
सकृदाढकेन पयसा यो भानुं स्नाप येन्नरः
स्नाप्य दध्ना सकृद्भानुं स त्रिलोके महीयते
उद्धृत्य शालिपिष्टेन वायुलोकेषु पूज्यते स गोपतिपुरं गच्छेत्सर्वकामसमन्वितः
फलोदकेन यो भानुं सकृत्स्नापयते नरः
श्रीखंडवारिणा स्नाप्य सकृद्भानुं नरा धिप 1.163.
वस्त्रपूतेन तोयेन यद्यर्कं स्नापयेत्सकृत्
आपो हिष्ठेति जप्येन गंगातोयेन भारत
कर्पूरागुरुतोयेन योऽर्कं स्नापयते सकृत् स कुलानेकविंशतिमुत्तार्य रविमाव्रजेत्
पितृनुद्दिश्य यो भानुं स्नापयेच्छीतवारिणा
भानुं शीतांबुना स्नाप्य धारोष्णपयसा सह
एतत्स्नानत्रयं कृत्वा पूजयित्वा तु भारत
मृत्कुम्भात्ताम्रकुम्भैस्तु स्नानं शतगुणं मतम् स्पर्शनादर्चनं श्रेष्ठं घृतस्नानमतः परम्
इहामुत्र कृतं पापं घृतस्नानेन नश्यति
दशापराधांस्तोयेन क्षीरेण तु शतं क्षमेत्
नैरन्तर्येण यो मासं घृतस्नानं समाचरेत् 1.163.
स्नानं पलशतं ज्ञेयमभ्यंगः पञ्चविंशतिः
घृताभ्यंगं घृतस्नान भानोः कुर्य्याद्द्विजोत्तम
दशधेनुसहस्राणि यद्दत्त्वा लभते फलम्
अर्घ्यं पुष्पफलोपेतं यस्त्वर्काय निवेदयेत्
गंधतोयेन संमिश्रमुदकाद्द्वादशोत्तरम्