अतः पापाधिका नारी पुरुषो हीनकिल्बिषः
प्रसन्नात्मा वचः प्राह भूपतिं ज्ञानसंपदम्
उज्जयिन्यां महाराज महाबल इति श्रुतः
तस्य दूतो हरेर्दासः स्वामिकार्यकरः सदा
तस्यां जाता रूपवती कन्या कमललोचना
हरिदासं च सा प्राह शृणु तात वचो मम
तथेत्युक्त्वा पिता राजन्राज्ञाहूतो गतः सभाम्
तैलंगाधिपतिं गच्छ हरिश्चंद्रं महीपतिम्
इति श्रुत्वा द्विजः प्रागाद्धरिश्चंद्रं महामतिम्
श्रुत्वा प्रसन्नहृदयो हरिश्चंद्रो महीपतिः
हरिदासं स पप्रच्छ कलेरागमनं कदा 3.2.5.
यदा राज्यं कृतं तेन कलेरागममनं तदा
द्वितीयास्याच्च विविधा भाषा लोक विमोहिनी
यदा धर्मं च वेदोक्तं विपरीतं हि दृश्यते
कलिनाऽधर्ममित्रेण सर्वे देवा निराकृताः
दुर्गतिस्तस्य चार्धांगी गेहेगेहे तदा भवेत्
लोभवश्यास्तु धनिनो महत्त्वं शूद्रका गताः
निष्फला तु मही जाता कलौ प्राप्ते हि दृश्यते
इति श्रुत्वा हरिश्चंद्रो दत्त्वा तस्मै सुदक्षिणाम्
एतस्मिन्नंतरे तत्र ब्राह्मणो बुद्धिकोविदः
विमानं शीघ्रगं नाम देव्या दत्तं महोत्तमम् 3.2.5.
तस्मिन्ददर्श कन्यार्थे तदा विप्रो विमोहितः
हरिदासस्य तनयो मुकुंदो नाम कोविदः
गुरुराह च शिष्यं तं शृणु वाचं मुकुंद मे
तथेत्युक्त्वा मुकुंदस्तु स्वगेहं शीघ्रमाययौ
वामनं वरयामास तं विप्रं शब्दवेधिनम्
त्रयस्ते ब्राह्मणाः प्राप्ताः सुतार्थे गुणकोविदाः
महादेवीं जहाराशु प्राप्तो विंध्याचले गिरौ
धीमान्नाम द्विजो विद्वांस्तान्प्राह गणकोत्तमः
स्वविमाने समारोप्य तौ द्विजौ बुद्धिकोविदः