सर्वदेवमयं दृष्ट्वा रूपमर्कस्य ते नृप
प्रणम्य शिरसा देवं वेपमाना धरां गताः
समीक्ष्य रूपं ते देव भीमं ज्वालासमाकुलम्
दिग्ज्ञानं हृतमस्माकं तत्प्रसीद जगत्पते
इति तेषां वचः श्रुत्वा देवदेवो दिवाकरः
दृष्टं भवद्भिर्देवेंद्रा मम सर्वजगन्मयम्
एतन्मया प्रसन्नेन युष्माकं श्रेयसेऽनघाः
योगिनामपि देवेश दर्शनं ह्यस्य दुर्लभम्
त्वामाराध्य जगन्नाथं नाप्राप्यमिह विद्यते 1.160.
एवमुक्त्वाऽदितेः पुत्रो जगामादर्शनं रविः
एवं ब्रह्मादयो देवाः पूजयित्वा दिवाकरम्
सूर्यपूजाफलप्रश्नवर्णनम् नास्त्यादित्यसमो देवो नास्त्यादित्यसमा गतिः
आदित्यमूलमखिलं त्रैलोक्यं नात्र संशयः
रुद्रेंद्रोपेंद्रकेंद्राणां विप्रेंद्र त्रिदिवौकसाम्
सर्वात्मा सर्वलोकेशो महादेवः प्रजापतिः
ततः संजायते सर्वं तत्रैव प्रविलीयते
जगज्ज्येष्ठो ग्रहो विप्र प्रदीप्तः प्रभवो रविः
क्षणा मुहूर्ता दिवसा रात्रिपक्षाश्च कृत्स्नशः
स एष कालश्चाग्निश्च द्वादशात्मा प्रजापतिः
तस्मादस्य द्विजश्रेष्ठ पूजने यत्फलं भवेत्
सौरधर्मवर्णनम् प्राप्नोत्यमरतां वीर तेजसा रविसन्निभः
यो भानुं द्वेष्टि संमोहात्सर्वदेवनम स्कृतम्
भानुमिष्टं प्रतिष्ठाप्य सर्वयत्नैर्विधानतः
सर्वयज्ञतपोदानतीर्थदेवेषु यत्फलम्
यो भानुं स्थापयेद्भक्त्या विधिपूर्वं नराधिप
मातृजान्पितृजांश्चैव यत्र चोद्वहते स्त्रियम्
भुक्त्वा विपुलान्भोगान्प्रलये समुपस्थिते
अथ वा राज्यमाकांक्षेज्जायते संभवांतरे
यत्कृत्वा पार्थिवं ब्योम्नि अर्चयेत्सर्वदेवकम्
इहैव धनवाञ्च्छ्रीमा न्सोंतेऽर्कत्वमवाप्नुयात् 1.162.