तदा तु जयलक्ष्मीश्च स्वपतिं प्राप्य दुर्भगा
नासाहीनां सुतां दृष्ट्वा सोमदत्तो महाधनः
नृपाज्ञया राजदूतास्तमुद्बंधनमादधुः
मत्वा तस्य वचः सत्यं जयलक्ष्मीं महाधमाम्
नगरात्प्रेषयामास वनं शार्दूलसेवितम्
इत्युक्त्वा स तु वैतालो विक्रमं प्राह नम्रधीः
तमो न पुंसकं ज्ञेयं त्रिलिंगैकं तदव्ययम् ।। 3.2.4.
अव्ययं ब्रह्मणो धाम माया लिंगस्वरूपिणी
क्लीबा स्त्री सर्वदा श्रेष्ठा स्त्रियास्तु पुरुषस्तथा
क्लीबमज्ञानमधिकं कथितं पूर्वकोविदैः
अतः पापाधिका नारी पुरुषो हीनकिल्बिषः
प्रसन्नात्मा वचः प्राह भूपतिं ज्ञानसंपदम्
उज्जयिन्यां महाराज महाबल इति श्रुतः
तस्य दूतो हरेर्दासः स्वामिकार्यकरः सदा
तस्यां जाता रूपवती कन्या कमललोचना
हरिदासं च सा प्राह शृणु तात वचो मम
तथेत्युक्त्वा पिता राजन्राज्ञाहूतो गतः सभाम्
तैलंगाधिपतिं गच्छ हरिश्चंद्रं महीपतिम्
इति श्रुत्वा द्विजः प्रागाद्धरिश्चंद्रं महामतिम्
श्रुत्वा प्रसन्नहृदयो हरिश्चंद्रो महीपतिः
हरिदासं स पप्रच्छ कलेरागमनं कदा 3.2.5.
यदा राज्यं कृतं तेन कलेरागममनं तदा
द्वितीयास्याच्च विविधा भाषा लोक विमोहिनी
यदा धर्मं च वेदोक्तं विपरीतं हि दृश्यते
कलिनाऽधर्ममित्रेण सर्वे देवा निराकृताः
दुर्गतिस्तस्य चार्धांगी गेहेगेहे तदा भवेत्
लोभवश्यास्तु धनिनो महत्त्वं शूद्रका गताः
निष्फला तु मही जाता कलौ प्राप्ते हि दृश्यते
इति श्रुत्वा हरिश्चंद्रो दत्त्वा तस्मै सुदक्षिणाम्
एतस्मिन्नंतरे तत्र ब्राह्मणो बुद्धिकोविदः