अगर्भः स कथं गर्भमुदरे याचते विभुः
योऽन्तकाले जगत्पीत्वा कृत्वा वज्रमयं वपुः
लोकमेकार्णवं चक्रे दृश्यते स्वेन कर्मणा
अपि सृष्ट्वा द्विजश्रेष्ठ यः ससर्ज वसुंधराम् 1.157.
ददौ कृत्वा वसुमतीं सुराणां सुरसत्तमः पातालस्थोर्णवरसं मध्यतोयमयं हविः
सहस्रचरणं ब्रह्मन्यमाहुर्वै युगे युगे
मुखाद्यस्य समुत्पन्नो वेधा लोकपितामहः
येन ते निहता दैत्या मंदेहा नाम नामतः
सर्वदेवमयं कृत्वा सर्वायुधधरं वपुः
करांते यो जगत्सर्वं सह दानवराक्षसम्
पूर्वा दिशं गतो नित्यमुदयाचलमक्रमम्
नाशयित्वा तमो यस्तु क्रियाः सर्वाः प्रवर्तयेत्
गार्हपत्येन विधिना तद्वद्धार्येण कर्मणा प्रोक्षणीयव्रतं चैव अवभृथं तथैव च
सर्वानिमांश्च यश्चक्रे हव्यभागप्रदान्मुखे 1.157.
भागार्थे मधुधानाय चक्रे यो यज्ञकर्मणि
यज्ञानि च द्रव्याणि यज्ञांश्चापि सऋत्विजः
विबभाज पुरा सर्वं पारमेष्ठयेन कर्मणा
क्षणान्कलाश्च काष्ठाश्च कालवैकल्यमेव च
ऋतवः कालयोगाश्च प्रमाणं विविधं नृषु
सृष्टा लोकास्त्रयोनंता येन ज्ञानेन वर्त्मना
प्रणामत्रयपूर्वेण योगेन रमते च यः
यो गतिर्वृषयुक्तानां गतिर्योऽपापकर्मणाम्
धातुवैद्यस्य यो वेत्ता चतुराश्रमसंश्रयः
अग्नीषोमात्मकं ज्योतिर्योगीशः क्षणदांतकः 1.157.
यं परं परमं प्राहुः परमात्मानमच्युतम्
युगांतेष्वतंको यस्तु यश्च लोकांतकोत्तमः
वेत्ता यो वेदविदुषां प्रभुर्यः प्रभविष्णुनाम्
मानुषाणां मनोभूतस्तपोभूतस्तपस्विनाम्
विग्रहो विग्रहाणां च गतिर्गतिमतामपि देवाहुतिप्रदानोद्यत्प्राणाग्निस्तमनाशनः
रसाद्धि शोणितं भवति शोणितान्मांसमुच्यते