य इदं शृणुयान्नित्यं पठेत्स्तोत्रत्रयं च यः
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमश्नुते
तेजसा रविसंकाशः प्रभया पृश्निसन्निभः 1.156.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे त्रैसुरोपाख्यानवर्णनं नाम षट्पंचाशदुत्तरशत तमोऽध्यायः
सूर्यावतारकथाप्रस्ताववर्णनम् दत्तवांस्तव पुत्रत्वमन्वये कश्यपस्य तु
यास्यामि द्विजशार्दूल प्रपन्नतिमिरापहः
देवादीनां प्रणेता यो यो भुवि प्रसवो विभुः
किमर्थं दिव्यमात्मानं जन्मने स नियोक्ष्यति
गोपायनं यत्कुरुते जगतः सर्वलौकिकम्
गोभिः पालयते कृत्स्नमात्मनो यः स्वयं रविः
अगर्भः स कथं गर्भमुदरे याचते विभुः
योऽन्तकाले जगत्पीत्वा कृत्वा वज्रमयं वपुः
लोकमेकार्णवं चक्रे दृश्यते स्वेन कर्मणा
अपि सृष्ट्वा द्विजश्रेष्ठ यः ससर्ज वसुंधराम् 1.157.
ददौ कृत्वा वसुमतीं सुराणां सुरसत्तमः पातालस्थोर्णवरसं मध्यतोयमयं हविः
सहस्रचरणं ब्रह्मन्यमाहुर्वै युगे युगे
मुखाद्यस्य समुत्पन्नो वेधा लोकपितामहः
येन ते निहता दैत्या मंदेहा नाम नामतः
सर्वदेवमयं कृत्वा सर्वायुधधरं वपुः
करांते यो जगत्सर्वं सह दानवराक्षसम्
पूर्वा दिशं गतो नित्यमुदयाचलमक्रमम्
नाशयित्वा तमो यस्तु क्रियाः सर्वाः प्रवर्तयेत्
गार्हपत्येन विधिना तद्वद्धार्येण कर्मणा प्रोक्षणीयव्रतं चैव अवभृथं तथैव च
सर्वानिमांश्च यश्चक्रे हव्यभागप्रदान्मुखे 1.157.
भागार्थे मधुधानाय चक्रे यो यज्ञकर्मणि
यज्ञानि च द्रव्याणि यज्ञांश्चापि सऋत्विजः
विबभाज पुरा सर्वं पारमेष्ठयेन कर्मणा
क्षणान्कलाश्च काष्ठाश्च कालवैकल्यमेव च
ऋतवः कालयोगाश्च प्रमाणं विविधं नृषु
सृष्टा लोकास्त्रयोनंता येन ज्ञानेन वर्त्मना