पश्यपश्य सुरश्रेष्ठ वरदं मामुपागतम्
दृष्ट्वा जगाम प्रणतो ह्यवनिं मुखपंकजैः उवाच परमं वाक्यं कृतांजलिपुटः स्थितः
नमस्ते भूत भव्येश भूतादे भूतभावन
प्रसादं कुरु मे देव प्रसन्नोऽथ दिवाकरः
त्वं मे प्रथमजः पुत्रः संभूतः कारणात्पुरा
वरं वरय भद्रं ते वरदोस्मि तवाग्रतः 1.155.
कर्तुं शक्नोमि सृष्टिं च प्रसादात्तव गोपते
तवान्वये गमिष्यामि पुत्रत्वं हि मरीचये
ततो यास्यति ते सिद्धिं कृत्स्ना सृष्टिश्चतुर्मुख
एवमुक्तो विरिंचिस्तु रविणा पृथिवीपते
पुनराह सुरज्येष्ठः प्रणम्य शिरसा रविम्
तत्र देवकदंबैस्तु भवान्नित्यं निवत्स्यति
इन्द्रः पूर्वदिशो भागे आग्नेय्यां शांडिलीसुतः
पश्चिमायां तु वरुणो वायव्यां तु सदागतिः
ऐशान्यां शंकरो देवो मध्ये त्वं विष्णुना सह
कृतकृत्यं तथात्मानं मन्यते च नराधिप 1.155.
स च सिद्धिं गतो वीर प्रसादाद्भास्करस्य तु
जगाम सह देवेन पर्वतं गन्धमादनम्
कपर्दिनं शूलधरं चन्द्रार्ककृतशेखरम्
गन्धमाल्योपहारैश्च नृत्यगीतप्रवादितैः । संपूज्यैव महद्व्योम जगाम शिरसा महीम्
दृष्ट्वैवं पूजयन्तं च भास्करस्त्रिपुरांतकम्
भीम तुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं मत्तो वृणुष्व वै
श्रुत्वैवं वचनं भानोर्महादेवो महीपते उवाच प्रणतो भूत्वा अष्टांगैर्भूतलं गतः
नमोनमस्ते देवेश प्रभाकर दिवाकर
तवांगसंभवो देव पुत्रोहं वल्लभस्तव 1.155.
ललाटात्त्वं समुत्पन्नः पुत्रः पुत्रवतां वर
वरं वरय भद्रं ते मनना त्वं यमिच्छसि
प्रयच्छ मे वरं भानो देहि भक्तिं ममाचलाम्
देवदानवगंधर्वयक्षरक्षोगणांस्तथा
तथा प्रयच्छ मे देव स्थानं च परमं विभो