मदपालस्तु तनयः कृत्वा सर्वधनव्ययम्
प्राप्तश्चंद्रपुरे रम्ये यत्र हेमपतिः स्थितः
देवयाजी सुतोऽहं वै स्वल्पं वै धनमाहृतम्
महावायु प्रभावेन द्रव्यं तन्मग्नमंभसि
इति श्रुत्वा हेमपतिः स्वपत्नीं काममंजरीम्
चंद्रकांतिं सुतां दास्ये तद्वराय त्वदाज्ञया
स्वगृहे वासयामास मदपालं सुतापतिम् 3.2.4.
आज्ञां देहि धनाध्यक्ष स्वगेहं यामि मा चिरम्
चंद्रकांतिं सदासीं च तस्मै दत्त्वा गृहं ययौ
दासीं हत्वा तदा पत्नीं विसृज्य धनवर्जिताम्
वर्षांतरे च तत्स्वर्णं व्ययं कृत्वा कुमार्गके
पुनश्च श्वशुरस्यैव गृहे संप्राप्तवान्खलः
मया निवेदितं पित्रे धनं चौरैश्च लुंठितम्
तथेत्युक्त्वा महाधूर्त उवास कतिचिद्दिनम्
हत्वा तां स ययौ गेहं गृहीत्वा बहुभूषणम्
इति श्रुत्वा शुकः प्राह भूपतिं करुणानिधिम्
अधमा मेनका नारी श्यामांगा च कुरूपिणी 3.2.4.
शृणु तत्कारणं भूप मया दृष्टं महोत्तमम्
तस्य पुत्रस्तु मेधावी सिन्धुगुप्तो गुणी धनी
विवाहमकरोत्तस्य जयश्रीपत्तने शुभे
श्रीदत्तस्तु गतो देशं वाणिज्यार्थं कुरुस्थलम्
जयलक्ष्मीस्तु कामेन पीडिता पितृमंदिरे
दूती मार्गेण तं प्राप्य व्ययं कृत्वा धनं बहु
त्रिमासान्ते च तत्स्वामी श्रीदत्तः श्वशुरालये
अर्धरात्रे तु तन्मात्रा प्रेषिता स्वपतिं प्रति
बहुमानेन स्वपतिस्नेहं कृत्वालयं ययौ
शून्यालये होमदत्तो दंशितो भुजगेन वै 3.2.4.
वेगेन रमयामास तं जारं विषमोहितम्
शवदेहं च संप्राप्य रमणीं तामरीरमत्
कफल्लो नाम चौरस्तु दृष्ट्वा तत्कारणं तदा