मया सह समागम्य पुरा देवैर्विचारितम्
ते तु लब्धवरा भूत्वा अमात्याद्या ह्यभीक्ष्णशः
तस्मात्तेषां विघातार्थं प्रवराश्च भवामहे
संमंत्र्यैवं ततः स्कंदो वामपार्श्वे रवेः स्थितः
उक्तश्च स तदार्केण त्वं प्रजादंडनायकः
लिखते यः प्रजानां च सुकृतं यच्च दुष्कृतम्
आश्विनौ चापि सूर्यस्य पार्श्वयोरुभयोः स्थितौ 1.124.
द्वारपालौ स्मृतौ तस्य राज्ञः श्रेष्ठौ महाबलौ
राजृदीप्तौ स्मृतो धातुर्नकारस्तस्य प्रत्ययः तस्मात्स कार्तिकेयस्तु नाम्ना राज्ञ इति स्मृतः
स्रु गतौ च स्मृतो धातुर्यस्य स प्रत्ययः स्मृतः
प्रथमं यद्भवेद्द्वारं धर्मार्थाभ्यां समाश्रितम्
द्वितीयायां तु कक्षायामप्रधृष्टौ व्यवस्थितौ
वर्णस्य शबलत्वाच्च यमः कल्माष उच्यते
स्थितो दक्षिणत तस्य दंडहस्तसमन्वितः
कुबेरो धनदो ज्ञेयो हस्तिरूपो विनायकः कुबेरः कुशरीरत्वात्स नाम्ना धनदः स्मृतः
नायकः सर्वसत्त्वानां तेन नायक उच्यते
रैवतश्चैव दिंडिश्च तौ रवेः पूर्वतः स्थितौ 1.124.
प्लुतं गच्छत्यसौ यस्मात्सर्वलोकनमस्कृतः
डीङ्गतावस्य वै धातोर्दिंडिशब्दो निपात्यते
इत्येते प्रवराः प्रोक्ता धात्वर्था नैगमैः शुभैः
अश्विनौ तौ ततो ज्ञेयौ दंडनायकपिंगलौ
रेवतश्चैव दिंडिश्च इत्येते प्रवरा मया
इत्येभिर्नामभिस्त्वन्ये दानवानां जिघांसया
सरूपाश्चान्यरूपाश्च विरूपाः कामरूपिणः
धातुर्दिविति वै प्रोक्तो क्रीडायां स तु उच्यते
ऋचो यजूंषि सामानि यान्युक्तानीह वै मया
ते श्रुत्वाराध्य देवेशं संसिद्धा दिवि संस्थिताः ।। 1.124.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे ब्रह्मर्षिसंवादे प्रवरवर्णनं नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
तदुच्यते किमात्मा च कथंभूतश्च कथ्यताम्
यदात्मकं हि यत्प्रोक्तं यथा वसंति देवताः