तस्यानुजा मधुमती शीलरूपगुणान्विता
भ्राता? बभ्राम तौ सर्वं चिनुतश्च सुतावरम्
पठनार्थे तु काश्यां वै सत्त्वशीलः स्वयं गतः
वामनो नाम विख्यातो रूपशीलवयोवृतः
भोजनं छादनं पानं स्वप्नं त्यक्त्वा च विह्वला
दृष्ट्वा सुशीला तं बाला वामनं ब्राह्मणं तथा 3.2.2.
हरिशर्मा प्रयोगे च द्विजं दृष्ट्वा त्रिविक्रमम्
सत्यशीलस्तु काश्यां वै गुरुपुत्रं च केशवम्
माघकृष्णत्रयोदश्यां भृगौ लग्नं शुभं स्मृतम्
तस्मिन्काले तु सा कन्या भुजगेनैव दंशिता
तदा ते ब्राह्मणा यत्नं कारयामासुरुत्तमम्
हरिशर्मा तु तत्सर्वं कृत्वा वेदविधानतः
त्रिविक्रमस्तु बहुधा दुःखं कृत्वा स्मरानुगः
केशवस्तु महादुःखी प्रियास्थीनि गृहीतवान्
भस्मग्राही वामनस्तु विरहाग्निप्रपीडितः
एकदा सरयूतीरे लक्ष्मणाख्यपुरे शुभे 3.2.2.
तस्मिन्दिने रामशर्मा शिवध्यानपरायणः
तस्य पत्नी विशालाक्षी रचित्वा बहुभोजनम्
तस्मिन्काले च तद्बालो मृतः पापवशंगतः
न रोदनं त्यक्तवती पुत्रशोकाग्नितापिता
जपित्वा मार्जनं कृत्वा जीवयामास बालकम्
भोजनं कारयित्वा तु मंत्रं संजीवनं ददौ
प्राप्तवान्यत्र सा नारी दाहिता हरिशर्मणा
दाहितस्तनयः पित्रा शोककर्त्रा तदामुना
गुणाधिपस्य तनयो राज्ञो धर्मस्थलीपतेः
जीवनं दत्तवान्मह्यं वरयाद्य वरं मम 3.2.2.
गृहीत्वास्थि गतस्तीर्थे तमन्वेषय मा चिरम्
प्राप्तस्तं कथयामास यथा प्राप्तं हि जीवनम् ।। इति श्रुत्वा वचस्तस्य केशवोऽस्थिसमन्वितः
प्रगत्यास्थीनि सर्वाणि ददौ तस्मै द्विजातये
योग्या धर्मेण यस्याहं तस्मै प्रायामि धर्मिणे