पीपा नाम सुतः सोमः सुदेवस्य तदा ह्यभूत्
रामानन्दस्य शिष्योऽभूद्द्वारकां स समागतः वैष्णवेभ्यो ददौ तत्र प्रेततत्त्वविनाशिनीम्
प्रत्यूषश्चैव पांचाले वैश्यजात्यां समुद्भवः
रामानन्दं समागम्य शिष्यो भूत्वा स नानकः
प्रभासो वै शांतिपुरे ब्रह्मजात्यां समुद्भवः इति ते वसुमाहात्म्यं मया शौनक वर्णितम्
अश्विनौ च समालोक्य तयोर्गाथामवर्णयत्
वैवस्वतेऽन्तरे पूर्वं विश्वकर्मा विचित्रकृत् स्पर्द्धाभूतो महामायां तुष्टाव बहुपूजनैः
प्रसन्ना सा तदा देवी चित्रायां तस्य योषिति
षोडशाब्दे वयः प्राप्ते संज्ञायास्तत्पिता सुखी
यक्षाधीशाश्च षड्विंशत्कुबेराद्यास्समागताः
पावका ऊनपंचाशद्वायवश्च तथा स्मृताः
त्रयोदश च प्रत्यूषाः प्राप्ता विश्वप्ररक्षकाः
भवाद्याश्च तदाः रुद्राः शशिमण्डलरक्षकाः
दानवा विप्रचित्त्याद्याश्चतुराशीतिराययुः
शेषाद्याश्च तदा नागास्तार्क्ष्याद्या गरुडाः स्मृताः 3.4.18.
एतस्मिन्नंतरे देवी देवकन्यासमन्विता
तां समालोक्य बलवान्बलिः कामविमोहितः
तदा क्रोधातुरा देवा रुरुधुर्दैत्यसत्तमम्
दानवाश्च तदा दैत्या नानावाहनसंस्थिताः
दानवैश्च हता देवाः सुरैर्दैत्या विनाशिताः
पक्षमात्र मभूद्युद्धं दिव्यं दानवदेवयोः
अघासुरोऽर्यमा चैव बलः शक्रस्तथैव च
वत्सासुरो भगश्चैव विवस्वांश्च बलिः स्वयम्
विश्वकर्मा मयश्चैव कालनेमिर्हरिः स्वयम् पराजिताश्च ते दैत्या युद्धं त्यक्त्वा प्रदुद्रुवुः
विवस्वाँश्च तदा संज्ञां गृहीत्वा रथसंस्थिताम् 3.4.18.
विवस्वंतं सुरश्रेष्ठं दृष्ट्वा संज्ञा वचोऽब्रवीत्
त्वया जिताहं भगवन्बलेर्विप्रियकारिणः
वीरभुक्ता सदा नारी स्त्रीरत्नं मुनिभिः स्मृतम् एका सा प्रकृतिर्माता गुणसाम्यात्सनातनी
सत्त्वभूता च भगि नी रजोभूता च गेहिनी
बहवः पुरुषा ये वै निर्गुणाश्चैकरूपिणः