नम्रीभूतश्च तान्दृष्ट्वा महेन्द्रस्तैः समन्वितः
प्रसन्ना सा दितिर्देवान्महेन्द्राय च तान्ददौ
इलो नाम स वेदज्ञो यथेलो नृपतिस्तदा
एकदा बलवान्राजा मनुपुत्र इलः स्वयम्
मेरोरधः स्थितः खण्डः स्वर्णगर्भो हरिप्रियः
इलेनावृतमेवापि कृतं तत्र स्थले सुराः
भारते ये स्थिता लोका इलावृतमुपागताः 3.4.17.
आरोहणं नरैस्तस्मित्कृतं स्वर्णमयं शुभम्
तान्दृष्ट्वा मनुजान्प्राप्तान्सदेहान्स्वर्गमण्डले
ज्ञात्वा स भगवान्रुद्रो भवान्या सह शंकरः
एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो वैवस्वतसुतो महान्
नग्नभूतं समालोक्य नेत्रे संमील्य संस्थितः
अस्मिन्खण्डे सदा नार्यो भविष्यंति च मां विना
इला बभूव नृपते कन्या जनमनोहरा
इलासमाधिभूतायाः सप्तविंशच्चतुर्युगम् बुधं देवं पतिं कृत्वा चंद्रवंशमजीजनत्
अयोध्याधिपतिः श्रीमान्यदेलावृतमागतः
तदा प्राप्त इलो विप्रस्तस्या रूपेण मोहितः 3.4.17.
एतस्मिन्नंतरे तत्र वागुवा चाशरीरिणी
अनिलो नाम तत्रैव विख्यातोऽभूद्द्विजस्य वै
छित्त्वाछित्त्वा शिरो रम्यं तस्मै जातं पुनः पुनः
प्राह त्वमूनपंचा शद्विभेदाञ्जनयिष्यसि
यथा कुबेरो भगवान्षड्विंशद्वरुणप्रियः
इत्युक्ते वचने तस्मिन्दितिकुक्षौ द्विजोत्तमः
धान्यपालस्य वै गेहे मृलगंडान्तजः सुतः
अलिको नाम वै म्लेच्छस्तत्र स्थाने समागतः
अनपत्यो वस्त्रकारी सुतं प्राप्य गृहं ययौ
स सप्ताब्दवपुर्भूत्वा गोदुग्धपानतत्परः 3.4.17.
स्वहस्तेनैव संस्कृत्य भोजनं हरयेऽपर्यत्
पितृमातृपरित्यक्तः स बालः पंचहायनः
गोवर्द्धनगिरौ प्राप्य नारदस्योपदेशतः