श्रुत्वा च दुःखितो ब्रह्मा सप्तर्षीन्प्राह लोकगान्
इति श्रुत्वा मरीचिस्तु वशिष्ठादिभिरन्वितः ४३ मृगव्याधस्तु तान्दृष्ट्वा धनुर्बाणधरो बली
मरीचाद्या विहस्याहुः किमर्थं हंतुमुद्यतः
इत्युक्तस्तान्द्विजः प्राह कुलार्थं चात्मनो हिते
श्रुत्वा तमाहुस्ते विप्रा गच्छ शीघ्रं धनुर्धर
इति श्रुत्वा तु घोरात्मा तेषां दृष्ट्या सुनिर्मलः
तत्पापकं भवद्भिश्च ग्रहणीयं धनं यथा
साक्षीयं भूमिरचला साक्षी सूर्योऽयमुत्तमः 3.4.10.
यथा पापं क्षयं याति तथा माज्ञातुमर्हथ
राम नाम हि तज्ज्ञेयं सर्वाघौघविनाशनम्
इत्युक्त्वा ते गता विप्रास्तीर्थात्तीर्थान्तरं प्रति
जपप्रभावादभवद्वनमुत्पलसंकुलम्
ततः सप्तर्षयः प्राप्ता वल्मीकात्तं निराकृतम्
वल्मीकान्निस्सृतो यस्मात्तस्माद्वाल्मीकिरुत्तमम्
एवमुक्त्वा ययुर्लोकं स तु रामायणं मुनिः
चकार निर्मलं पद्यैः सर्वाघौघविनाशनम्
अद्यापि संस्थितः स्वामी मृगव्याधः सनातनः
वैवस्वतेऽन्तरे प्राप्ते चाद्ये सत्ययुगे शुभे 3.4.10.
तदा सरस्वती देवी नदी भूत्वा समागता
बाहुभ्यां क्षत्रियं चैव चोरुभ्यां वैश्यमुत्तमम्
द्विजराजस्तथा सोमश्चंद्रमा नामतो द्विजः
कश्यपो हि द्वितीयोऽसौ मरीचिस्तु ततोऽभवत्
लोकान्धरति यो द्रव्यैः स तु धर्मो हि नामतः
लोकान्दक्षति यः कृत्यैः स तु दक्षः प्रजापतिः
वर्णधर्मेण ते सर्वे वर्णात्मानश्च वै क्रमात् विष्णु मायाप्रभावेन कलाभूताः स्थिता भुवि
तदा तु भगवान्ब्रह्मा सोमायाश्विनिमण्डलम्
कश्यपायादितिगणं क्षत्ररूपं त्रयोदशम्
नानाविधानि सृष्टानि चासन्वैवस्वतेऽन्तरे 3.4.10.
तत्र वासं स्वयं दक्षः कृतवान्यज्ञतत्परः
भूतनाथो महादेवो न ननाम कदाचन