इति श्रुत्वा तथा कृत्वा डिंडिमध्वनिना पुरे
अक्रीतं यस्य वै वस्तु हाटेऽस्मिन्वैश्यकोविदैः
इति श्रुत्वा शूद्रजनाश्चक्रुर्नानाविधं वसु
एकदा लोहकारश्च दारिद्रं लोहरूपिणम्
अक्रीतं पुरुषं राजा ज्ञात्वा लोहदरिद्रकम् कोशागारे तदा राज्ञा स्थापितोभूद्दरिद्रकः
निशीथे तम उद्भूते कर्म धर्मश्च मा तथा
तत्पश्चात्सत्यपुरुषो राजानमिदमब्रवीत् कर्मणा रहितो धर्मो भूतले न स्थिरो भवेत्
धर्मेण रहिता लक्ष्मीर्न शोभेत कदाचन
इत्युक्त्वा गन्तुमिच्छंतं गृहीत्वा करयोर्नृपः
न त्याज्यो हि मया देव भवान्किङ्गन्तुमर्हति 3.4.8.
तत्पश्चाच्च स्वयं लक्ष्मीस्तद्गेहे गंतुमुद्यता
अचला भव भो मातस्तर्हि मन्मदिरं व्रज
पुरोधसं तं गणकं समाहूय नृपोत्तमः
पुत्रजन्मनि काले तु संप्राप्तं तेन वै धनम्
पूषा नाम ततो जातं मार्गशीर्षे शुभे दिने
सूर्ये तु मोक्षमगमद्देवदेवप्रसादतः
पूषा नाम वचो देवानुवाच मधुरस्वरम्
उज्जयिन्यामहं देवा यास्ये रुद्रपशोर्गृहे
इत्युक्त्वा भगवान्पूषा पुत्रो जातो द्विजस्य वै
जातमात्रं च तं पुत्रं पिता काष्ठकटाहके 3.4.8.
समुद्रमगमत्पुत्रो राक्षसीभिश्च रक्षितः
जातकं फलितं चैव मूकप्रश्नं तथादितः
भक्तराज नमस्तुभ्यं विभीषण हरि प्रिय
इति श्रुत्वा च स नृपो वैष्णवं द्विजमुत्तमम्
म्लेच्छैर्विनाशितं यत्तु वेदांगं ज्योतिषां गतिः
सूत उवाच प्रयागे तु पुनर्देवानुवाच वचसां पतिः
प्रतिष्ठानपुरे रम्ये सूर्यो जातो हराज्ञया
त्रेतान्ते सिंहलद्वीपे परीक्षितनृपोऽभवत्
कन्या भानुमती तस्य सूर्यव्रतपरायणा
तया कृतं शुभं भक्ष्यं मध्याह्ने भुक्तवान्प्रभुः