स वै भाद्रपदे मासि सूर्यो भूत्वायुताब्दकम् इति ते कथितं विप्र यथा जीवस्तमब्रवीत् ।। 3.4.8.
आगत्य भास्करो देवः पूर्णिमायां तु भाद्रके
शिवदत्तस्य तनयो विष्णुशर्मेति विश्रुतः
चतुर्वर्णान्नरान्विप्र समाहूय हरेर्गृहे
शृणु तत्कारणं शिष्य विश्वकारण कारकः देवान्ससर्ज लोकार्थे तस्मात्सर्वेश्वरोऽभवत्
पूर्वं हि सकलान्देवान्पूजयित्वा नरः शुचिः
इति श्रुत्वा तु ते सर्वे प्रशस्य बहुधा हि तम्
इति ते कथितं विप्र विष्णुस्वामी यथाभवत्
स्वर्वेश्या मंजुघोषायां मुनिमेधाविना भुवि
पितृमातृपरित्यक्तः स बालः श्रद्धयान्वितः
सूर्यमण्डलमध्यस्था सावित्री नाम देवता 3.4.8.
प्रसन्ना तपसा तस्य प्रादुर्भूता सनातनी
लक्षवर्षसहस्राणि मासि मासि तथाश्विने
त्वं सूर्यं भज देवेन्द्र स ते कार्यं करिष्यति
प्रत्यक्षमगमत्तत्र वचः प्राह सुरान्प्रति भवामि सत्यदेवस्य विप्रस्य तनयः शुभः
जित्वा पाखंडिनो विप्रान्मांसभक्षणतत्परान्
मत्स्यमांसाशना विप्रा मृगमेषाजकाशनाः
कलिनाऽधर्ममित्रेण रक्षितास्ते द्विजातयः
बलाच्च स्तंभनं चक्रुस्तदा विष्णुप्रियो द्विजः
संजीव्य दर्शयामास ते दृष्ट्वा विस्मितास्तदा
सर्वदेवपरो नित्यं वेदपाठपरायणः ।। 3.4.8.
तत्सुतस्तु मृतिं प्राप्तो जन्ममात्रे हि दारुणे
जिजीव तत्प्रसादेन विवस्वान्नाम चाभवत्
अपत्यवान्धर्मपरः सूर्यवतपरायणः
सुशीला नाम विख्याता पतिसेवार्थमागता
बलाद्गृहीत्वा तु निशि बुभुजे स्मरविह्वलः
लिंगेद्रियं च पतितं गुदभ्रष्टो महांगरुक्
स चक्रे द्वादशं प्रेम्णा निराहारो यतेन्द्रियः
तदा श्रद्धा रवौ प्राप्ता प्रत्यहं स द्विजोत्तमः
नारीभिर्भर्त्सितः पूर्वं सोथ कामिनीयाचितः