दर्शनात्तस्य चाभक्ष्यो भक्ष्यो भवति निश्चितः द्विजस्तु तत्फलं गृह्य भूमिग्राममुपाययौ ।।3.4.8.
नृपतिस्तत्र चागत्य द्विजमाह प्रसन्नधीः
इति श्रुत्वा प्रांशुशर्मा तत्फलं वत्समुंडवत्
तदा तु स कलिर्भूपस्तं विप्रं ताड्य वेतसैः
प्रातःकाले रवौ प्राप्ते प्रांशुशर्मा सुदुःखितः
तदा प्रसन्नो भगवान्रविः साक्षात्सनातनः
शृणु विप्र महाभाग कालरूपो हरिः स्वयम्
कलिर्विश्वसमूहानां मृत्यवे रचितस्तथा कलिञ्जरं च नगरं तत्रोष्य मुदितो भव
इत्युक्त्वा रक्षणं कृत्वा तस्य विप्रस्य भास्करः
सपादशतवर्षं च द्विजस्तत्र वसन्रविम्
स वै भाद्रपदे मासि सूर्यो भूत्वायुताब्दकम् इति ते कथितं विप्र यथा जीवस्तमब्रवीत् ।। 3.4.8.
आगत्य भास्करो देवः पूर्णिमायां तु भाद्रके
शिवदत्तस्य तनयो विष्णुशर्मेति विश्रुतः
चतुर्वर्णान्नरान्विप्र समाहूय हरेर्गृहे
शृणु तत्कारणं शिष्य विश्वकारण कारकः देवान्ससर्ज लोकार्थे तस्मात्सर्वेश्वरोऽभवत्
पूर्वं हि सकलान्देवान्पूजयित्वा नरः शुचिः
इति श्रुत्वा तु ते सर्वे प्रशस्य बहुधा हि तम्
इति ते कथितं विप्र विष्णुस्वामी यथाभवत्
स्वर्वेश्या मंजुघोषायां मुनिमेधाविना भुवि
पितृमातृपरित्यक्तः स बालः श्रद्धयान्वितः
सूर्यमण्डलमध्यस्था सावित्री नाम देवता 3.4.8.
प्रसन्ना तपसा तस्य प्रादुर्भूता सनातनी
लक्षवर्षसहस्राणि मासि मासि तथाश्विने
त्वं सूर्यं भज देवेन्द्र स ते कार्यं करिष्यति
प्रत्यक्षमगमत्तत्र वचः प्राह सुरान्प्रति भवामि सत्यदेवस्य विप्रस्य तनयः शुभः
जित्वा पाखंडिनो विप्रान्मांसभक्षणतत्परान्
मत्स्यमांसाशना विप्रा मृगमेषाजकाशनाः
कलिनाऽधर्ममित्रेण रक्षितास्ते द्विजातयः
बलाच्च स्तंभनं चक्रुस्तदा विष्णुप्रियो द्विजः
संजीव्य दर्शयामास ते दृष्ट्वा विस्मितास्तदा