ददौ तस्यै वरं विष्णुर्भवितास्मि सुतः कलौ ।।3.4.6.
त्वदाज्ञया च सा देवी पुरीं शांतिमयीं शुभाम्
प्रत्यागत्य द्विजो भूत्वा कार्यसिद्धिं करिष्यति
इति श्रुत्वा गुरोर्वाक्यं रुद्रैरेकादशैः सह
तीर्थराजमुपागम्य प्रयागं च रविप्रियम्
बृहस्पतिस्तदागत्य सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम्
ऋषय ऊचुः बृहस्पतिस्तु भगवान्मुनिर्देवान्समास्थितान्
तत्सर्वं कृपया ब्रह्मन्ब्रूहि नस्तत्समुत्सुकान्
बृहस्पतिं समासीनं जीवरूपं गुणालयम्
कथयस्व महाभाग सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम्
बृहस्पतिरुवाच तपसा तोषयामास बर्हिष्मतिपुरे स्थितः
पंचमाब्दे तु भगवान्संतुष्टश्च प्रजापतिः
वर्षांतरे जनयित्वा त्र्यपत्य स द्विजोत्तमः
विवाहाश्च कथं तेषां भवितव्या महोत्तमाः
हवनैस्तोषयामास वर्षमात्रविधानतः
प्रसन्नस्तु तदा विप्रो वधूर्जामातरं मुदा 3.4.7.
भूषणानि च वासांसि धनानि विविधानि च
षष्टिवर्षमयो भूत्वा चंदनाद्यैर्धनाधिपम्
तदा प्रसन्नो भगवान्ददौ तस्मै धनं बहु
सहस्रजापी संपूज्य हवनं तद्दशांशकम्
इत्येवं वर्तमानस्य गतः कालो महान्स्वयम्
पीडितस्तु रुजा विप्रः शंकरं लोकशंकरम् मासमात्रेण भगवान्ददौ ज्ञानं स्वयं हरः
धातृशर्मा तु तत्प्राप्य भास्करं मोहनाशनम्
पंचाब्दे भगवान्सूर्यो भक्तिभावेन वत्सलः
धातृशर्मा तु तच्छ्रुत्वा भास्करं मोहनाशनम्
रात्रिरूपा प्रवृत्तिश्च निवृत्तिर्दिनरूपिणी 3.4.7.
अव्यक्ते तु स्थितं तेजो भवतो दिव्यसूक्ष्मकम्
राजसी या स्मृता बुद्धिस्तत्पतिर्भगवान्विधिः
सात्त्विकी या तनौ बुद्धिस्तत्पतिर्भगवान्हरिः
तामसी मोहना बुद्धिस्तत्पतिश्च स्वयं शिवः देहि मे भगवन्मोक्षं संज्ञाकांत नमोनमः