पाषंडा बहुजातीया नानामार्गप्रदर्शकाः 3.4.6.
इति दृष्ट्वा तु मुनयो रोमहर्षणमंतिके
तैश्च तत्र स्तुतः सूतो योगनिद्रां सनातनीम् तच्छृणुष्व नृपश्रेष्ठ यथा सूतेन वर्णितम्
तच्छृणुध्वं मुनिश्रेष्ठा लक्षाब्दांते यथाभवत्
मुकुलान्वयसंभूतो म्लेच्छभूपः पिशाचकः
आर्यान्म्लेच्छांस्तदा भूपाञ्जित्वा कालस्वरूपकः
आहूय सकलान्विप्रानार्यदेशनिवासिनः
निर्मिता येन वा मूर्तिस्तस्य पुत्रीसमा स्मृता विष्णुदेवश्च युष्माभिः प्रोक्तः स तु न वै हरिः
अतो वः सकला वेदाः शास्त्राणि विविधानि च इत्युक्त्वा तान्बलाद्गृह्य ज्वलदग्नौ समाक्षिपत्
शालग्रामशिलाः सर्वा बलात्तेषां सुपूज्यकाः
तैत्तिरं देशमागम्य दुर्गं तत्र चकार सः 3.4.6.
तदा तु सकला देवा दुःखिता वासवं प्रभुम्
वयं तु भगवन्सर्वे शालग्रामशिलास्थिताः शालग्रामशिलामध्ये वसामो मुदिता वयम्
शिलास्सर्वाश्च नो देव शालदेशसमुद्भवाः
इति श्रुत्वा तु वचनं देवानां भगवान्स्वराट्
चुकोप भगवानिन्द्रो दैत्यान्प्रत्यभ्रवाहनः तैत्तिरे प्रेषयामास देशे म्लेच्छनिवासके
तस्य शब्देन सकला देशाश्च बहुभिन्नकाः
शालग्रामशिलाः सर्वा गृहीत्वा विबुधास्तदा
महेन्द्रस्तु सुरैः सार्द्धं देवपूज्यमुवाच ह
वेदधर्मं समुल्लंघ्य मम नाशनतत्पराः
ददौ तस्यै वरं विष्णुर्भवितास्मि सुतः कलौ ।।3.4.6.
त्वदाज्ञया च सा देवी पुरीं शांतिमयीं शुभाम्
प्रत्यागत्य द्विजो भूत्वा कार्यसिद्धिं करिष्यति
इति श्रुत्वा गुरोर्वाक्यं रुद्रैरेकादशैः सह
तीर्थराजमुपागम्य प्रयागं च रविप्रियम्
बृहस्पतिस्तदागत्य सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम्
ऋषय ऊचुः बृहस्पतिस्तु भगवान्मुनिर्देवान्समास्थितान्
तत्सर्वं कृपया ब्रह्मन्ब्रूहि नस्तत्समुत्सुकान्
बृहस्पतिं समासीनं जीवरूपं गुणालयम्
कथयस्व महाभाग सूर्यमाहात्म्यमुत्तमम्