नमस्तस्यै महाकाल्यै विष्णुमाये नमोनमः
तान्नो वद महाभाग सर्वज्ञोऽस्ति भवान्सदा
वलीगढं महारम्यं यादवै रक्षितं पुरम्
वीरसेनस्य वै पौत्रं भूपसेनं नृपोत्तमम्
एतस्मिन्नंतरे भूपा नानादेश्याः समागताः
सहोद्दीनस्तु तच्छ्रुत्वा पुनरागत्य देहलीम्
तत्पश्चाद्बहुधा म्लेच्छा इहागत्य समन्ततः
अद्यप्रभृति देशेऽस्मिञ्छतवर्षान्तरे हि ते
म्लेच्छभूपा मुनिश्रेष्ठास्तस्माद्यूयं मया सह
इति श्रुत्वा तु वचनं दुःखात्संत्यज्य नैमिषम्
तत्र सर्वे समाधिस्था ध्यात्वा सर्वमयं हरिम् 3.4.6.१
व्यास उवाच वर्णितं च मया तुभ्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
अहं मायाभवो जातो भवान्वेदभवो भुवि
अविद्यया च सकलं मम ज्ञानं समाहृतम्
परं ब्रह्मैव कृपया दृष्ट्वा मां मंदभागिनम्
नमस्तस्मै मुनींद्राय वेदव्यासाय साक्षिणे
पुनरन्यच्च मे ब्रूहि सूताद्यैः किं कृतं मुने
अहंकारो हि जीवात्मा सर्वः स्यात्कोटिहीनकः
पुराणोऽणोरणीयांश्च षोडशात्मा सनातनः
ज्ञेयो जीवः शरीरेऽस्मिन्स ईशगुणबंधितः
बुद्धिर्मनश्च विषया इंद्रियाणि तथैव च 3.4.6.
जीवो नारायणस्साक्षाच्छंकरेण विमोहितः
कालात्मा भगवानीशो महाकल्पस्वरूपकः ईशनेत्राणि तान्येव बन्धकल्पश्चतुर्थकः
वायुकल्पो वह्निकल्पो ब्रह्मांडो लिंगकल्पकः
भविष्यकल्पश्च तथा तथा गरुडक ल्पकः
वामनश्च नृसिंहश्च वराहो मत्स्यकूर्मकौ
अष्टादशदिनेष्वेव ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः
कूर्मकल्पश्च तत्राद्यो मत्स्यकल्पो द्वितीयकः
द्विधा च भगवान्ब्रह्मा सूक्ष्मः स्थूलोऽगुणो गुणी
निर्गुणोव्ययरूपश्चाव्यक्तजन्मा स्वभूः स्वयम्