वसुदेवगृहे रम्ये मथुरायां च देवताः
तदा प्रसन्नो भगवान्देवानाह शुभं वचः अहं कलौ च बहुधा भवामि सुरसत्तमाः
दिव्यं वृंदावनं रम्यं सूक्ष्मं भूतलसंस्थितम्
सर्वे वेदाः कलौ घोरे गोपीभूताः समंततः
राधया प्रार्थितोऽहं वै यदा कलियुगांतके
युगांतप्रलयं कृत्वा पुनर्भूत्वा द्विधातनुः
इति श्रुत्वा तु ते देवास्तत्रैवान्तर्लयं गताः 3.4.5.
ये तु वै विष्णुभक्ताश्च ते हि जानंति विश्वगम् जानंति नापरे विप्र तथा दासा हरेः स्वयम्
विष्णुवांछानुसारेण विष्णुमाया सनातनी
कृत्वा कालमयं सर्वं जगदेच्चराचरम्
नमस्तस्यै महाकाल्यै विष्णुमाये नमोनमः
तान्नो वद महाभाग सर्वज्ञोऽस्ति भवान्सदा
वलीगढं महारम्यं यादवै रक्षितं पुरम्
वीरसेनस्य वै पौत्रं भूपसेनं नृपोत्तमम्
एतस्मिन्नंतरे भूपा नानादेश्याः समागताः
सहोद्दीनस्तु तच्छ्रुत्वा पुनरागत्य देहलीम्
तत्पश्चाद्बहुधा म्लेच्छा इहागत्य समन्ततः
अद्यप्रभृति देशेऽस्मिञ्छतवर्षान्तरे हि ते
म्लेच्छभूपा मुनिश्रेष्ठास्तस्माद्यूयं मया सह
इति श्रुत्वा तु वचनं दुःखात्संत्यज्य नैमिषम्
तत्र सर्वे समाधिस्था ध्यात्वा सर्वमयं हरिम् 3.4.6.१
व्यास उवाच वर्णितं च मया तुभ्यं किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि
अहं मायाभवो जातो भवान्वेदभवो भुवि
अविद्यया च सकलं मम ज्ञानं समाहृतम्
परं ब्रह्मैव कृपया दृष्ट्वा मां मंदभागिनम्
नमस्तस्मै मुनींद्राय वेदव्यासाय साक्षिणे
पुनरन्यच्च मे ब्रूहि सूताद्यैः किं कृतं मुने
अहंकारो हि जीवात्मा सर्वः स्यात्कोटिहीनकः
पुराणोऽणोरणीयांश्च षोडशात्मा सनातनः
ज्ञेयो जीवः शरीरेऽस्मिन्स ईशगुणबंधितः