मिश्रदेशोद्भवान्म्लेच्छान्वशीकृत्यायुतं मुदा
नष्टायां सप्तपुर्यां च ब्रह्मावर्तं महोत्तमम्
स्वपुत्रं शुक्लमाहूय द्विजश्रेष्ठं तपोधनम्
नवपुत्राँस्तथा शिष्यान्मनुधर्मं सनातनम्
शुक्लोपि रैवतं प्राप्य सच्चिदानंदविग्रहम्
तदा प्रसन्नो भगवान्द्वार कानायको बली
द्वारकां दर्शयामास दिव्यशोभासमन्विताम्
अग्निद्वारेण प्रययौ स शुक्लोऽर्बुदपर्वते 3.4.3.
द्वारकां कारयामास हरेश्च कृपया हि सः
पश्चिमे भारते वर्षे दशाब्दं कृतवान्पदम्
विंशदब्दं कृतं राज्यं जयसेनस्ततोऽभवत्
शतार्धाब्दं कृतं राज्यं मिथुनं तस्य चाभवत्
विसेनश्च ददौ प्रीत्या राष्ट्रं पुत्राय चोत्तमम्
सिंधुकूले कृतं राज्यं त्यक्त्वा तत्पैतृकं पदम्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं राज्ञा वै सिंधुवर्मणा
श्रीपतिस्तस्य तनयो गौतमान्वयसंभवाम्
पुलिन्दान्यवनाञ्जित्वा तत्र देशमकारयत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं भुजवर्मा ततोऽभवत् ।। 3.4.3.
भुजदेशस्ततो जातः प्रसिद्धोऽभून्महीतले
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं चित्रवर्मा सुतोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं धर्मवर्मा सुतोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यमुदयस्तत्सुतोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं वाप्यकर्मा सुतोऽभवत्
धर्मार्थे कारयामास धर्मात्मा स च वै पुरम्
लक्षसैन्ययुतो वीरो महामदमते स्थितः
जित्वा पैशाचकान्म्लेच्छान्कृष्णोत्सवमकारयत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं कालभोजः सुतोऽभवत्
स त्यक्त्वा पैतृकं स्थानं वैष्णवीं शक्तिमागमत् ।। 3.4.3.
प्रसन्ना सा तदा देवी कारयामास वै पुरीम्
तत्रोष्य नृपतिर्धीमान्दशाब्दं राज्यमाप्तवान्