पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं चंद्रगुप्तस्ततोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं मोहनस्तत्सुतोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं नागवाहस्ततोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं वीरसिंहस्ततोऽभवत्
शतार्द्धाब्दं कृतं राज्यं चंद्रराय स्ततोभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं वसंतस्तस्य चात्मजः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं प्रमथस्तत्सुतोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं विशालस्तस्य चात्मजः
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं मंत्रदेवस्ततोऽभवत्
आर्यदेशाश्च सकला जितास्तेन महात्मना 3.4.2.
ततश्चानंद देवो हि जातः पुत्रः शुभाननः
तत्सुतेन पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं महीतले
अनंगपालस्य सुतो ज्येष्ठां वै कीर्तिमालिनीम्
धुंधुकारश्च वै ज्येष्ठो मथुराराष्ट्रसंस्थितः
महीराजस्तु बलवांस्तृतीयो देहलीपतिः
चपहानेश्च स कुलं छाययित्वा दिवं ययौ
म्लेच्छैश्च भुक्तवत्यस्ता बभूबुर्वर्णसंकराः
मेहना म्लेच्छजातीया जट्टा आर्यमयाः स्मृताः
यदा कृष्णः स्वयं ब्रह्म त्यक्त्वा भूमिं स्वकं पदम्
दिव्यं वृन्दावनं रम्यं प्रययौ भूतले तदा
स्थिता द्वीपेषु वै नाना मनुजा वेदतत्पराः
अष्टषष्टिसहस्राणां वर्षाणां मुनिसत्तम
षष्टिवर्षसहस्राणि द्वीपराज्यमचीकरत्
तत्पश्चाद्भारते वर्षे म्लेच्छया कलिराययौ
भयभीतस्त्वराविष्टो गन्धर्वाणां यशस्करः
ततो वर्षशताब्दांते संतुष्टो रविरागतः
चतुर्वर्षसहस्राणि चतुर्वर्षशतानि च
संपन्नं भारतं वर्षं तदा जातं समंततः । ।।। 3.4.3.
सहस्राब्दकलौ प्राप्ते महेन्द्रो देवराट् स्वयम्
आर्यावती देवशक्तिस्तत्करं चाग्रहीन्मुदा