निराहारो यतिर्भूत्वा मृतः स्वर्गपुरं ययौ
सप्ताहोरात्रमात्रेण म्लेच्छराजवशं गतः
तदा म्लेच्छस्सहोड्डीनो निर्बंधनमथाकरोत् क्षुरप्रेण च बाणेन हत्वा वह्नौ ददाह वै
विद्युन्मालां स च म्लेच्छो गृहीत्वा च धनं बहु
सूर्यचंद्रान्वयाख्यानं तन्मया कथितं तव
विशालायां पुनर्गत्वा वैतालेन विनिर्मितम्
तन्मया कथितं सर्वं हृषीकोत्तमपुण्यदम्
नैमिषारण्यमासाद्य श्रावयिष्यति वै कथाम्
तानि चोपपुराणानि भविष्यंति कलौ युगे
सारभूतश्च कथितं इतिहाससमुच्चयः
विक्रमाख्यानकालांतेऽवतारः कलया हरेः
तत्कथां भगवान्सूतो नैमिषारण्यमास्थितः
यत्तन्मया च कथितं हषीकोत्तम ते मुदा
सूतपार्श्वं गमिष्यंति नैमिषारण्यवासिनः 3.4.1.
इदानीं श्रोतुमिच्छामि राज्ञां तेषां क्रमात्कुलम्
चतुर्णां वह्निजातानां परं कौतूहलं हि नः
अग्निवंशनृपाणां च चरित्रं शृणु विस्तरात्
प्रमरश्च महीपालो दक्षिणां दिशमास्थितः
निवासं कृतवान्राजा सामवेदपरो बली
त्रिवर्षं च कृतं राज्यं देवापिस्तनयोऽभवत् पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं शृणु तत्कारणं मुने
अशोके निहते तस्मिन्बौद्धभूपे महाबले
पंचवर्षान्तरे सूर्यस्तस्मै च कलये मुदा
तदा प्रसन्नः स कलिः शकाय च महात्मने
तत्र गोपान्दस्युगणान्वशीकृत्य महाबली हतवान्भूपतीन्बाणैस्तस्मात्ते स्वल्पजीविनः ।। 3.4.1.
गंधर्वसेनश्च नृपो देवदूतात्मजो बली
शिवाज्ञया च नृपतिर्विक्रमस्तनयस्ततः दशवर्षं कृतं राज्यं शकैर्दुष्टैर्लयं गतः
शालिवाहन एवापि देवभक्तस्य चात्मजः
शालिहोत्रस्तस्य सुतो राज्यं कृत्वा शतार्द्धकम्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं शकहन्ता ततोऽभवत्
पितुस्तुल्यं कृतं राज्यं हविर्होत्रस्ततोऽभवत्