षष्टिवर्षं कृतं राज्यं बिंदुसारस्ततोऽभवत्
एतस्मिन्नेव काले तु कान्यकुब्जो द्विजोत्तमः
वेदमंत्रप्रभावाच्च जाताश्चत्वारि क्षत्रियाः
त्रिवेदी च तथा शुक्लोथर्वा स परिहारकः
अशोकं स्ववशं चकुस्सर्वे बौद्धा विनाशिताः
अवन्ते प्रमरो भूपश्चतुर्योजनविस्तृताम्
कलिंजरपुरं रम्यमक्रोशायतनं स्मृतम्
अध्यास्य बौद्धहंता स सुखितोभवदूर्जितः
अजमेरपुरं रम्यं विधिशोभासमन्वितम्
शुक्लो नाम महीपालो गत आनर्तऽमंडले
तेषामग्न्युद्भवानां च ये भूपा राज्यसत्कृताः
गच्छध्वं ब्राह्मणाः सर्वे योगनिद्रावशो ह्यहम्
पूर्णे द्वे च सहस्रान्ते सूतो वचनमब्रवीत्
प्रमरो नाम भूपालः कृतं राज्यं च षट्समाः
देवापिस्तनयस्तस्य पितु स्तुल्यं कृतं पदम्
तस्माद्गंधर्वसेनश्च पंचाशदब्दभूपदम् 3.1.7.
शंखेन तत्पदं प्राप्तं राज्यं त्रिंशत्समाः कृतम्
गंधर्वसेनं संप्राप्य पुत्ररत्नमजीजनत्
पेतुर्दुंदुभयो नेदुर्वांति वाताः सुखप्रदाः
विंशद्भिः कर्मयोगं च समाराध्य शिवोऽभवत्
शकानां च विनाशार्थमार्यधर्मविवृद्धये
विक्रमादित्यनामानं पिता कृत्वा मुमोद ह
पञ्चवर्षे वयःप्राप्ते तपसोऽर्थे वनं गतः
पश्चादम्बावतीं दिव्यां पुरीं यातः श्रियान्वितः
शिवेन प्रेषितं तस्मै सोपि तत्पदमग्रहीत्
एकदा स नृपो वीरो महाकालेशश्वरस्थलम् 3.1.7.
सभा धर्ममयी तत्र निर्मिता व्यूहविस्तरा
नानाद्रुमलताकीर्णा पुष्पवल्लीभिरन्विता
आहूय ब्राह्मणान्मुख्यान्वेदवेदांगपारगान्
एतस्मिन्नन्तरे तत्र वैतालो नाम देवता