स भूपो भूमिराजं च समाहूय वचोऽब्रवीत्
गंधर्वस्सुकलो नाम मत्कन्यां च शुभाननाम्
पूर्णिमायां च संप्राप्तः स वै चित्ररथप्रियः वधं कुरु नृपश्रेष्ठ देहलीं गंतुमर्हसि
इति श्रुत्वा महीराजो लक्षसैन्यसमन्वितः
वैशाख्यां सुखजातायां सुकलोनाम वीर्यवान्
नगराच्च बहिर्जाता ये शूरा मदविह्वलाः
भयभीतो महीराजो ध्यात्वा सर्वमयीं शिवाम्
कृष्णांशादीन्बोधयित्वा तैश्च सार्धं समागमत् 3.3.31.
बलखानिश्च बलवाञ्छतगंधर्वमुत्तमम्
बहुधा ते हि गंधर्वास्तैश्च सार्द्धं समारुधन्
भयभीतास्तदा सर्वे रामांशं शरणं ययुः
दिवासूक्तेन तुष्टाव तदा प्रादुरभूच्छिवा
पराजिते च गंधर्वे कृष्णांशो जनमोहनः
षोडशाब्दे च कृष्णांशे संप्राप्ते देविपूजके
पत्नी नागवती तस्य तक्षकस्य सुता शुभा
दशैव तनयाश्चासन्कन्या तस्य शुभानना
पुरोहितं समाहूय महीराजाय प्रैषयत् 3.3.31.
महीराजस्तु तच्छ्रुत्वा त्रिलक्षबलसंयुतः
सुवेला पितरं प्राह देहि मे नागभूषणम्
इति श्रुत्वा नागवर्मा महीराजान्तमाययौ
इत्युक्तः स महीराजो विस्मितोभूत्सुदुःखितः
इति ज्ञात्वा तदाऽऽह्लादः शूरपंचशतावृतः
शतयोजनगामिन्यो वाजिन्यश्च द्वियामके सहस्रयोजनं वीर्यं तासां चैव दिने निशि
कलांशादुद्भवा अश्वा वाजिना च हरेः स्वयम्
गायत्रो योभवद्वाजी कालचक्रप्रवर्तकः हरिणी नाम तच्छक्तिः कलांशाद्भूमिमागता
आह्लादश्च करालस्थो बिंदुलस्थो हरेः कला
गत्वा ते तु महीराजं नत्वा तुंगासनां ययुः 3.3.31.
मम पुत्राश्च युष्माभिस्त्रयः शूरा विवाहिताः
इति श्रुत्वा स आह्लादो गत्वा भूतलमुत्तमम्
सुप्तो हि तव भर्ता च पुंडरीकः शुभाननः