वायव्यां कैकयो देशो मद्रदेशस्तथोत्तरे
देशनाम्ना तस्य सुता मगधस्य महात्मनः
बलभद्रस्तदा तुष्टो यज्ञभावेन भावितः
शतवर्षं कृतं राज्यं काकवर्मा सुतोऽभवत्
अशीतिवर्षं राज्यं तत्क्षेत्रौजास्तत्सुतोऽभवत्
दशहीनं कृतं राज्यं ततोऽजातरिपुस्सुतः
दशहीनं कृतं राज्यमुदयाश्वस्ततोऽभवत् 3.1.6.
दशहीनं कृतं राज्यं तस्मान्नंदसुतोऽभवत्
नन्दाज्जातः प्रनन्दश्च दशवर्षं कृतं पदम्
तस्माज्जातस्समानंदो विंशद्वर्षं कृतं पदम्
देवानंदस्तस्य सुतः पितुस्तुल्यं कृतं पदम्
मौर्यानंदस्तस्य सुतः पितुस्तुल्यं कृतं पदम्
एतस्मिन्नेव काले तु कलिना संस्मृतो हरिः
बौद्धधर्मं च संस्कत्य पट्टणे प्राप्तवान्हरिः
विंशद्वर्षं कृतं राज्यं तस्माच्छुद्धोदनोऽभवत्
शताद्रौ द्विसहस्रेऽब्दे व्यतीते सोऽभवन्नृपः
षष्टिवर्षं कृतं राज्यं सर्वबौद्धा नराः स्मृताः 3.1.6.
विष्णोर्वीर्यानुसारेण जगद्धर्मः प्रवर्त्तते
अपि पापसमाचारा मोक्षवंतः प्रकीर्तिताः
चंद्रगुप्तस्तस्य सुतः पौरसा धिपतेः सुताम्
षष्टिवर्षं कृतं राज्यं बिंदुसारस्ततोऽभवत्
एतस्मिन्नेव काले तु कान्यकुब्जो द्विजोत्तमः
वेदमंत्रप्रभावाच्च जाताश्चत्वारि क्षत्रियाः
त्रिवेदी च तथा शुक्लोथर्वा स परिहारकः
अशोकं स्ववशं चकुस्सर्वे बौद्धा विनाशिताः
अवन्ते प्रमरो भूपश्चतुर्योजनविस्तृताम्
कलिंजरपुरं रम्यमक्रोशायतनं स्मृतम्
अध्यास्य बौद्धहंता स सुखितोभवदूर्जितः
अजमेरपुरं रम्यं विधिशोभासमन्वितम्
शुक्लो नाम महीपालो गत आनर्तऽमंडले