अतो यूयं मया सार्द्धं भुंक्षध्वममलं सुखम्
कृत्वा शृंगार रूपाणि भूषणानि च सर्वशः
ता दृष्ट्वा मलनापुत्रो वचनं प्राह निर्भयः
युष्माभिः पतयो मुक्ता ये च मद्बंधुना हताः
युष्मानतो न गृह्णीयां सत्यंसत्यं ब्रवीम्यहम्
महीराजन्तमागम्य रुरुदुर्भृशदुःखिताः दंडं देहि च धूर्ताय नो चेत्प्राणांस्त्यजाम्यहम्
इति श्रुत्वा महीराजो ब्रह्मानन्दं महाबलम्
परस्त्रियं च यो भुंक्ते स याति यममंदिरम्
इतिश्रुत्वा वचो घोरं ब्रह्मानंदो महाबलः 3.3.31.
दृष्ट्वा भयातुरो राजा चामुंडान्तमुपाययौ
तासां कथं विवाहाः स्युस्तत्त्वं नो ब्रूहि विस्तरात्
सूत उवाच। तामसीं पूजयित्वा वै शक्तिं सर्वविमोहिनीम्
वर्मोत्तमं तया दत्तं सर्वसत्त्वभयंकरम्। गृहीत्वा स तु भूपालः प्रस्थितोऽभून्महीतले
प्रमदा नाम तत्पत्नी दश पुत्रानसूषुवत्
मत्तः प्रमत्त उन्मत्त सुमत्तो दुर्मदस्तथा॥ दुर्मुखो दुर्धरो बाहुः सुरथो विरथः क्रमात्। तेषां स्वसानुजा चासीत्सुनाम्ना मदिरेक्षणा
तस्या वै सुंदरं रूपं मदाघूर्णितलोचनम्
मायावर्माणमागत्य वचनं प्राह नम्रधीः
तर्हि ते सकलं कार्यं करिष्यामि न संशयः
कितवो गह्वरावासी रात्रौ घोरे तमोवृते प्रातःकाले तु तां त्यक्त्वा कन्दरान्तमुपाययौ॥3.3.31.
वर्मदेवमते जाते ततो राजा मदातुरः महीराजाय संप्रेष्य तारकं स समावृणोत्
महीराजस्तु बलवाँल्लक्षषोडशसैन्यपः
कृष्णांशे पंचदशके संप्राप्ते व्रततत्परे
मायावर्मा च तं दृष्ट्वा तारकं भूपसंयुतम्
कितवो नाम मेधावी दैत्यवंशयशस्करः
हता भूपकुमाराश्च मत्सुतार्थं समागताः
तेषां च बहुधा द्रव्यं लुंठयित्वा मदातुरः
इति श्रुत्वा महीराजस्सर्वसैन्यसमन्वितः
कितवस्स तु मायावी जित्वा सर्वान्महाबलान्
तारकश्च तदा दुःखी ध्यात्वा शंकरमुत्तमम् 3.3.31.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता महावतीनिवासिनः