इति तत्रत्यवचनं मत्वा राजा प्रसन्नधीः
आहूय प्रेषयामास कामपालाय धीमते
तदा पद्माकरः श्यालो ज्ञात्वा लक्षणमागतम्
लक्षणो नकुलांशश्च दृष्ट्वा शत्रुमुपस्थितम्
मूर्च्छयित्वा महीराजं हत्वा पंचशतं बली
उत्थितश्च महीराजो गत्वा पद्माकरं प्रति 3.3.30.
लक्षणो मे महाञ्छत्रुस्स च त्वद्गेहमागतः
इति श्रुत्वा स लोभात्मा दत्त्वा हालाहलं विषम् हत्वा ताञ्छतशूरांश्च गुप्तवार्तामकारयन्
ज्ञात्वा तत्पद्मिनी नारी दुःखितालप्य वै भृशम्
तदा प्रसन्ना सा देवी वरदा सर्वमंगला
स्वप्ने तमाह सा देवी ह्रीं फट् घेघे जपं कुरु
स बुद्ध्वा लक्षणो वीरस्तं मंत्रं च जजाप ह
तालनश्च युतस्ताभ्यां कल्यकुब्जमुपाययौ ज्ञात्वा तत्कारणं तैश्च कृतं योगमयं वपुः
धान्यपालः कांस्यधारी वीणाधारी च तालनः
सभां परिमलस्यैव गत्वा ते योगरूपिणः
प्रसन्नश्च तदा राजा मुक्तामालां स्वकण्ठगाम् 3.3.30.
तदा ते हर्षिताः सर्वे कृष्णांशं प्रति चाययुः ययौ बिंदुगढं वीरस्तालनाद्यैस्समन्वितः
हट्टमध्ये समागम्य कृत्वा रासोत्सवं शुभम्
एतस्मिन्नंतरे सर्वा योषितस्तत्र चागताः मोहितास्तस्य गानेन जडीभूता धनं ददुः
तदा तु पद्मिनी नारी सर्वलक्षणसंयुता
उवाच च विलप्याशु मत्पतिर्ल क्षणो बली अहं योषा भवान्योगी कथं कार्यं भविष्यति
इति श्रुत्वा तु स नृपो भुजमुत्थाप्य सत्वरम् राजद्वारमुपागम्य कृष्णांशस्स ननर्त ह
महीराजस्तु बलवान्प्रसन्नस्तस्यलीलया
इति श्रुत्वा भूपवचो विहस्योवाच तं प्रति दर्शयाशु स्वकीयं वै भवान्भूपशिरोमणिः
इति श्रुत्वा स नृपतिर्मोहितः कृष्णलीलया
ततस्ते योगिनस्सर्वे संप्राप्य च महावतीम् ।। 3.3.30.
स्वसेनां सज्जयामास चाह्लादश्च नृपाज्ञया
तालनस्सप्त लक्षाणि सैन्यान्याहूय चागतः देहलीं च समाजग्मुस्सर्वशस्त्रसमन्विताः
एतस्मिन्नंतरे मन्त्री चद्रभट्टो विशारदः
महीराजं समागम्य वचः प्राह शृणुष्व भोः