तदा तु दुःखितो देवो महेंद्रान्तमुपाययौ
देवराज नमस्तुभ्यं सर्वदेवप्रियंकर अतो वै लोकमर्यादा विरुद्धा दृश्यते भुवि
इति श्रुत्वा तु वचनं महेन्द्रो देवमायया जयंतस्य स्वपुत्रस्य मुमोद स सुरैः सह
इन्दुलश्च तदा दुःखी शारदां सर्वमंगलाम्
इति ते कथितं विप्र पुनः शृणु कथां शुभाम् दशकोटिमितं स्वर्णं तेभ्यो दत्त्वा समं समम्
प्रस्थानं कारयामास चाष्टानां बलशालिनाम्
कामपालेन भो विप्र लक्षणो नकुलांशकः
जयचंद्र महाभाग सावधानं वचः शृणु
अतो वै लक्षणो वीरश्चैकाकी मां समाप्नुयात्
सेनान्वितं च तं ज्ञात्वा महीराजो महाबलः
इति तत्रत्यवचनं मत्वा राजा प्रसन्नधीः
आहूय प्रेषयामास कामपालाय धीमते
तदा पद्माकरः श्यालो ज्ञात्वा लक्षणमागतम्
लक्षणो नकुलांशश्च दृष्ट्वा शत्रुमुपस्थितम्
मूर्च्छयित्वा महीराजं हत्वा पंचशतं बली
उत्थितश्च महीराजो गत्वा पद्माकरं प्रति 3.3.30.
लक्षणो मे महाञ्छत्रुस्स च त्वद्गेहमागतः
इति श्रुत्वा स लोभात्मा दत्त्वा हालाहलं विषम् हत्वा ताञ्छतशूरांश्च गुप्तवार्तामकारयन्
ज्ञात्वा तत्पद्मिनी नारी दुःखितालप्य वै भृशम्
तदा प्रसन्ना सा देवी वरदा सर्वमंगला
स्वप्ने तमाह सा देवी ह्रीं फट् घेघे जपं कुरु
स बुद्ध्वा लक्षणो वीरस्तं मंत्रं च जजाप ह
तालनश्च युतस्ताभ्यां कल्यकुब्जमुपाययौ ज्ञात्वा तत्कारणं तैश्च कृतं योगमयं वपुः
धान्यपालः कांस्यधारी वीणाधारी च तालनः
सभां परिमलस्यैव गत्वा ते योगरूपिणः
प्रसन्नश्च तदा राजा मुक्तामालां स्वकण्ठगाम् 3.3.30.
तदा ते हर्षिताः सर्वे कृष्णांशं प्रति चाययुः ययौ बिंदुगढं वीरस्तालनाद्यैस्समन्वितः
हट्टमध्ये समागम्य कृत्वा रासोत्सवं शुभम्
एतस्मिन्नंतरे सर्वा योषितस्तत्र चागताः मोहितास्तस्य गानेन जडीभूता धनं ददुः
तदा तु पद्मिनी नारी सर्वलक्षणसंयुता