एतस्मिन्नंतरे वीरश्चामुंडो लक्षसैन्यपः
तयोश्चासीन्महद्युद्धं शतघ्रीरणसंस्थयोः
रक्तबीजः समागम्य गजस्थस्त्वरितो बली
केचिच्छूरा हता युद्धे केचित्तत्र पराजिताः
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा तालनः परिघायुधः ।। जघान तेन स गजं चामुंडो भूमिमागतः
खड्गयुद्धपरो वीरस्तालनं पीरघायुधम्
लक्षणस्त्वरितो गत्वा स्वभल्लेन च तं रिपुम्
सहस्रं रक्तबीजाश्च खड्ग शक्त्यृष्टिपाणयः
आह्लादाद्याश्च ते शूरा रक्तबीजभयातुराः
ब्रह्मानंदस्तु तान्दृष्ट्वा गत्वा स्वपितरं प्रति 3.3.27.
श्रुत्वा परिमलो राजा प्रेमविह्वलगद्गदः
तदा तु देवकी देवी नृपतिं प्रेमतत्परम्
भवता संपरित्यक्ता विचरामोऽन्यभूपतिम्
इति श्रुत्वा च नृपतिः परमा नंदनिर्भरः स्वकीयं लक्षसैन्यं च तत्पतिश्चोदयः कृतः
ततः पंचदिनान्ते तु महीराजस्समागतः तयोश्चासीन्महयुद्धं मासमात्रं भयानकम्
प्रभाते विमले जाते कृष्णांशो लक्षसैन्यपः चिच्छेद च शिरस्तेषां चामुंडानां पृथक्पृथक्
छिन्ने शिरसि ते सर्वे लक्षवीरा बभूविरे
विस्मितश्चैव कृष्णांशो भयभीतस्तदा मुने
कृष्णांश उवाच त्वया ततमिदं विश्वं शब्दमात्रनिरंतरम्
रक्तबीजविनाशाय चामुंडारूपधारिणि 3.3.27.
इति श्रुत्वा स्तवं देवी वरदा सर्वकारिणी
भस्मीभूते लक्षरिपौ चामुण्डो भूमिमागतः भूमिराजस्तु तच्छ्रुत्वा भयभीतः समागतः उवाच वचनं राजा क्षमस्व मम दुष्कृतम्
महीपतेश्च वचनान्महद्भयमुपागतम् भवांश्च मम संबन्धी वयं वै तव किंकराः
इति श्रुत्वा परिमलो राजानमिदमब्रवीत् शरण्यं शरणं याहि विष्णुभक्तं दयापरम्
इति श्रुत्वा भूमिराजो द्विजरूपधरो बली
तदा तु लक्षणो वीरः कृत्वा स्नेहं नृपोपरि
फाल्गुने मासि संप्राप्ते सर्वे स्वंस्वं गृहं ययुः
बलखानेर्गयाश्राद्धमचीकरदविप्लुतः ब्राह्मणान्भोजयामास सहस्रं वेदतत्परान्
कार्तिक्यामिंदुवारे च कृत्तिकाव्यतिपातभे
कृष्णांशोऽयुतसेनाढ्यः स्वर्णवत्या समन्वितः