छित्त्वा बाणं च रणजित्तथैव च रिपोर्द्धनुः
अमर्षवशमापन्नो यथा दंडैर्भुजंगमः
संधाय तर्जयित्वा च शत्रुकंठमताडयत्
हते तस्मिन्महावीर्ये ब्रह्मानंदश्च दुःखितः संध्याकाले तु संप्राप्ते भाद्रकृष्णाष्टमीदिने ।। 3.3.26.
कपाटं सुदृढं कृत्वा सैन्यैः षष्टिसहस्रकैः
महीराजस्तु बलवान्पुत्रशोकेन दुःखितः
शिरीषाख्यपुरं रम्यं यथा शून्यं मया कृतम् क्षयं यास्यंति मद्बाणैः सर्वे ते चंद्रवंशिनः
इत्युक्त्वा धुंधुकारं वै चाह्वयामास भूपतिः
इति श्रुत्वा धुंधुकारो गत्वा शीघ्रं च देहलीम्
तदाष्टलक्षसहितो महीराजो महाबलः
भाद्रकृष्णदशम्यां च मलना शोककातरा
अये कच्छपदेशीय गोतमान्वयसंभव
पुत्रमाह्लादमाहूय सानुजं मत्प्रियंकरम्
मलनां दुःखितां प्राह न त्वायास्यति स प्रभुः
इति श्रुत्वा तु वचनं रुरोद मलना सती
हा रामांश महाबाहो वत्स कृष्णांश सुन्दर
तदा परिमलापुत्रो दृष्ट्वा राज्ञीं तथा गताम्
रोमहर्षण नो ब्रूहि सोऽयं कस्तेन किं कृतम्
पिता परिमलस्यैवामात्योऽनंगमहीपतेः
तस्य कन्या समाजाता नाम्ना परिमला मुने 3.3.27.
तद्विवाहार्थमुद्योगः कृतः पित्रा स्वयंवरः तामुद्वाह्म विधानेन स्वगेहाय ययौ मुदा
तयोस्समागमो जातः पुत्रोऽयं जननायकः
जित्वा भूपान्बलाद्वीरः सिंधुतीरलनिवासिनः
एकदा तु महीराजः स्वसैन्यपरिवारितः
तयोश्चासीन्महद्युद्धं जननायकभूपयोः
त्यक्त्वा राष्ट्रं च सकुलः संप्राप्तश्च महावतीम्
निवासं कृतवांस्तत्र स्वनाम्ना प्रथितं भुवि
तदासौ च महीराजो महीपत्यनुमोदितः आदेशं कृतवान्राजा तस्य बंधनहेतवे
स च नेत्रवतीकूले संप्राप्ते लक्ष सैन्यपः
स तदा खड्गमादाय बाहुशाली यतेंद्रियः 3.3.27.