देवीदत्तश्च नाम्नाऽयं स ते कार्यं करिष्यति
कामाग्निपीडितं विप्रं चामुंडं च ददर्श ह
धूर्तोऽयं ब्राह्मणो मातर्निश्चयं मां हरिष्यति
इति श्रुत्वा वचस्तस्या लज्जितस्स महीपतिः
एतस्मिन्नंतरे ते वै ब्रह्माद्यास्तैः पराजिताः 3.3.26.
कपाटं सुदृढं कृत्वा महाचिंतामुपाययुः । महीराजस्तु बलवान्महीपत्यनुमोदितः
प्रमदावनमागत्य षष्टिलक्षबलान्वितः तालनाद्याश्च चत्वारः शिरीषाख्यपुरं ययुः प्रययुस्ते सुखभ्रष्टा ददृशुर्हिमदं मुनिम्
प्रणम्योचुः शुचाविष्टा बलखा निर्मुने बली
श्रुत्वाह हिमदो योगी महीराजेन नाशितः
इति श्रुत्वा वचो घोरं कृष्णांशः शोकतत्परः
विललाप भृशं तत्र हा बन्धो धर्मजांशक
दर्शनं देहि मे क्षिप्रं नो चेत्प्राणांस्त्यजाम्यहम्
इत्युक्तः स तु तद्भ्राता बलखानिः पिशाचगः कथित्वा सर्ववृत्तान्तं यथाजातं स्ववैशसम्
दिव्यं विमानमारुह्य गतो नाकं मनोरमम् 3.3.26.
तदा दुःखी स कृष्णांशः कृत्वा भ्रातुस्तिलांजलिम्
वेणुशब्देन कृष्णांशो ननर्त जनमोहनः
मृदंगध्वनिना देवो लक्षणः कांस्यवाद्यकः
तदा तु मलना राज्ञी दृष्ट्वा तद्वामनोत्सवम्
कृष्णांशो बन्धुसहितस्त्यक्त्वा मां मन्दभागिनीम्
इत्युक्तां मलनां दृष्ट्वा कृष्णांशः स्नेह कातरः
योगिनश्च वयं राज्ञि सर्वयुद्धविशारदाः
ये यवव्रीहयश्चैव तव सद्मनि संस्थिताः वयं तु योगसैन्येन तव रक्षां च कुर्महे
इति श्रुत्वा वचस्तस्य तत्सुता च पतिव्रता
पुण्डरीकनिभे नेत्रे श्यामांगं तस्य सुन्दरम् दुर्जयश्च महीराजः कृष्णांशेन विनिर्जितः ।। 3.3.26.
इति तद्वचनं श्रुत्वा मलना प्रेमविह्वला
जगुस्ता योषितस्सर्वाः कृष्णांशचरितं शुभम् सज्जीकृत्य स्थितस्तत्र तालनाद्यैः सुरक्षितः
कीर्तिसागरमागम्य ते वीरा बल दर्पिताः
महीपतिस्तु कुलहा ज्ञात्वा कृष्णांशमागतम्
योगिभिस्तैर्महाराज लुंठिताः सर्वयोषितः
महीराजस्य ते सैन्या योगिवेषास्समागताः