यादवश्च गजारूढस्तदा चंद्रावलीपतिः
हरिनागरमारुह्य ब्रह्मानंदो महाबल.
मर्दनं राजपुत्रं च रणजिद्ग जसंस्थितः
रूपणो वै सरदनं हयारूढो जगाम ह नृहरं राजपुत्रं च शंखांशश्च जगाम ह
तेषु संग्राममेतेषु चामुण्डोऽयुतसैन्यपः 3.3.26.
ददर्श नगरीं रम्यां चतुर्वर्णसमन्विताम्
महीपतिस्तु वै धूर्तो दुर्गद्वारि समागतः
मलना भ्रातरं दृष्ट्वा वचनं प्राह दुःखिता
न प्राप्तं जल संस्थाने सुपुण्ये कीर्तिसागरे
विनाह्लादं च कृष्णांशं महद्दुःखमुपागतम् कान्यकुब्जात्समायातः कृष्णांशेन प्रयोजितः
देवीदत्तश्च नाम्नाऽयं स ते कार्यं करिष्यति
कामाग्निपीडितं विप्रं चामुंडं च ददर्श ह
धूर्तोऽयं ब्राह्मणो मातर्निश्चयं मां हरिष्यति
इति श्रुत्वा वचस्तस्या लज्जितस्स महीपतिः
एतस्मिन्नंतरे ते वै ब्रह्माद्यास्तैः पराजिताः 3.3.26.
कपाटं सुदृढं कृत्वा महाचिंतामुपाययुः । महीराजस्तु बलवान्महीपत्यनुमोदितः
प्रमदावनमागत्य षष्टिलक्षबलान्वितः तालनाद्याश्च चत्वारः शिरीषाख्यपुरं ययुः प्रययुस्ते सुखभ्रष्टा ददृशुर्हिमदं मुनिम्
प्रणम्योचुः शुचाविष्टा बलखा निर्मुने बली
श्रुत्वाह हिमदो योगी महीराजेन नाशितः
इति श्रुत्वा वचो घोरं कृष्णांशः शोकतत्परः
विललाप भृशं तत्र हा बन्धो धर्मजांशक
दर्शनं देहि मे क्षिप्रं नो चेत्प्राणांस्त्यजाम्यहम्
इत्युक्तः स तु तद्भ्राता बलखानिः पिशाचगः कथित्वा सर्ववृत्तान्तं यथाजातं स्ववैशसम्
दिव्यं विमानमारुह्य गतो नाकं मनोरमम् 3.3.26.
तदा दुःखी स कृष्णांशः कृत्वा भ्रातुस्तिलांजलिम्
वेणुशब्देन कृष्णांशो ननर्त जनमोहनः
मृदंगध्वनिना देवो लक्षणः कांस्यवाद्यकः
तदा तु मलना राज्ञी दृष्ट्वा तद्वामनोत्सवम्
कृष्णांशो बन्धुसहितस्त्यक्त्वा मां मन्दभागिनीम्
इत्युक्तां मलनां दृष्ट्वा कृष्णांशः स्नेह कातरः