राजन्प्राप्तो महीराजो युद्धार्थी त्वामुपस्थितः दिव्यलिंगं स संपूज्य बलात्काराद्ग्रहीष्यति
तस्मात्त्वं स्वबलैः सार्द्धं मया सह महामते
इति श्रुत्वा दैव वशो राजा परिमलो बली
शयितान्क्षत्रियाञ्छूरान्हत्वा पंचसहस्रकान्
तदोत्थाय महीराजः कटिमाबध्य संभ्रमात् 3.3.26.
युद्ध्यंत्योः सेनयो स्तत्र मलना पुत्रगृद्धिनी
देविदेवि महादेवि सर्वदुःखविनाशिनि
जप्त्वायुतमिमं मंत्रं हुत्वा तर्पणमार्जने
मलने महती बाधा क्षयं यास्यति मा शुचः
इत्युक्त्वा शारदा देवी कृष्णांशं प्रति चागमत् क्षयं यास्यति शीघ्रं च तस्मात्त्वं तां समुद्धर
इति श्रुत्वा वचो देव्यास्स वीरो विस्मयान्वितः
सा तु श्रुत्वा वचो घोरं स्वर्णवत्या समन्विता
कृष्णांशस्तु तदा दुःखी देवसिंहमुवाच ह
तच्छ्रुत्वा तेन सहितो लक्षणेन समन्वितः
तालनो भीमसेनांशः सेनापतिरुदारधीः 3.3.26.
कल्पक्ष्रेत्रमुपागम्य योगिनस्ते तदाभवन्
कृष्णांशस्तालनो देवो लक्षणो बलवत्तरः
सप्ताहं च तयोर्युद्धं जातं मृत्युविवर्द्धनम्
तस्मिन्दिने महाभाग महद्युद्धमवर्तत
दृष्ट्वा पराजितं सैन्यं राजा परिमलो बली
यादवश्च गजारूढस्तदा चंद्रावलीपतिः
हरिनागरमारुह्य ब्रह्मानंदो महाबल.
मर्दनं राजपुत्रं च रणजिद्ग जसंस्थितः
रूपणो वै सरदनं हयारूढो जगाम ह नृहरं राजपुत्रं च शंखांशश्च जगाम ह
तेषु संग्राममेतेषु चामुण्डोऽयुतसैन्यपः 3.3.26.
ददर्श नगरीं रम्यां चतुर्वर्णसमन्विताम्
महीपतिस्तु वै धूर्तो दुर्गद्वारि समागतः
मलना भ्रातरं दृष्ट्वा वचनं प्राह दुःखिता
न प्राप्तं जल संस्थाने सुपुण्ये कीर्तिसागरे
विनाह्लादं च कृष्णांशं महद्दुःखमुपागतम् कान्यकुब्जात्समायातः कृष्णांशेन प्रयोजितः