राज्यं पंचशतं वर्षं तेन म्लेच्छेन सत्कृतम्
चतुश्शतं पुनर्ज्ञेयं सिंहस्तत्तनयोऽभवत्
इव्रतस्य सुतो ज्ञेयः पितुस्तुल्यं कृतं पदम्
राज्यं कृतं तु तस्माच्च रऊ नाम सुतः स्मृतः
तस्माच्च जूज उत्पन्नः पितुस्तुल्यं कृतं पदम् राज्यं चकार नृपतिर्बहुशत्रून्विहिंसयन्
ताहरस्तस्य तनयः पितुस्तुल्यं कृतं पदम्
एवं तेषां स्मृता वंशा नाममात्रेण कीर्तिताः 3.1.5.
तेषां वृद्धिः कलौ चासीत्संक्षेपेण प्रकीर्तिता
अन्यखंडे गता सैव म्लेच्छा ह्यानंदिनोऽभवन्
व्यास उवाच तच्छ्रुत्वा मुनयस्सर्वे विशालायां निवासिनः
ध्यानं चक्रुर्मुदा युक्ता द्विशतं परिवत्सरान्
संध्यातर्पणदेवार्चाः कृत्वा ध्यात्वा जनार्द्दनम्
व्यासशिष्य महाभाग चिरं जीव महामते
आवन्ते शंखनामाऽसौ सांप्रतं वर्तते नृपः
म्लेच्छदेशे शकपतिरथ राज्यं करोति वै
द्विसहस्रे कलौ प्राप्ते म्लेच्छवंशविवर्द्धिता
ब्रह्मावर्तमृते तत्र सरस्वत्यास्तटं शुभम् 3.1.5.
देवार्चनं वेदभाषा नष्टा प्राप्ते कलौ युगे
व्रजभाषा महाराष्ट्री यावनी च गुरुंडिका
पानीयं च स्मृतं पानी बुभुक्षा भूख उच्यते
इष्टिशुद्धरवः प्रोक्त इस्तिनी मसपावनी आहुतिर्वै आजु इति ददाति च दधाति च
पितृपैतरभ्राता च बादरः पतिरेव च
जानुस्थाने जैनुशब्दः सप्तसिंधुस्तथैव च
रविवारे च संडे च फाल्गुने चैव फर्वरी
या पवित्रा सप्तपुरी तासु हिंसा प्रवर्तते
म्लेच्छदेशे बुद्धिमतो नरा वै म्लेच्छधर्मिणः
म्लेच्छराज्यं भारते च तद्द्वीपेषु स्मृतं तथा 3.1.5.
तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे रोदनं चक्रिरे बहु
कलियुगभूपाख्यानवर्णनम् सूतः प्राह शृणुष्वेदं सरस्वत्याः प्रभावतः
म्लेच्छाः प्राप्ता न तत्स्थाने काश्यपो नाम वै द्विजः