तव पुत्रौ महावीरौ दिष्ट्या शत्रुक्षयंकरौ
तदा ब्राह्मी वचः प्राह पावकीयः शरः शुभः
इति ज्ञात्वा तु ता दूत्यः प्रययुर्देहलीं प्रति
महीराजस्तु तच्छ्रुत्वा महादेवमुमापतिम्
सूत उवाच मुने बिंदुसरो नाम दक्षिणस्यां दिशि स्थितम्
तस्य तीरेऽवसद्ग्रामो योजनायामसंयुतः
तस्मिन्ग्रामेऽवसद्भूपो विष्वक्सेनान्वयोद्भवः
ब्रह्मचर्यप्रभावेण तद्वीर्यं शिरसि स्थितम्
यज्ञैः संपूजयामास सुरज्येष्ठं प्रजापतिम्
दशमासान्तरे जाता कन्या सर्वगुणालया
द्वादशाब्दवयः प्राप्तौ बभूव वरवर्णिनी
पितुराज्ञानुसारेण भूपानाहूय सत्वरम्
नानादेश्या ययुर्भूपा मुख्यशूरसमन्विताः
ययौ बिंदुगढं ग्रामं स्थितो यत्र महोत्सवः 3.3.25.
स्वसेनां स्थापयामास रक्षार्थे सर्वभूभुजाम्
सर्वभूपान्विलोक्याशु लक्षणांतमुपाययौ
चत्वारिंशत्तथा पंचाशन्मानाब्दवयोवृतम्
दृष्ट्वा तमात्मसदृशमाह्लादाद्यैश्च रक्षितम्
तदा स लक्षणो वीरो गृहीत्वा पाणिमुत्तमम्
पृध्वीराजस्तथा सर्वे भूमिपा बलसंयुताः
तालनः सिंहिनीसंस्थो गृहीत्वा परिघं मुदा
पंचशब्दगजारूढश्चाह्लादस्तोमरायुधः
कृष्णांशो बिन्दुलारूढो गृहीत्वा खड्गमुत्तमम्
देवो मनोरथारूढो भैरवं भल्लमादधौ 3.3.25.
लक्षणो धनुरादाय वैष्णवास्त्राणि वै पुनः
याममात्रमभूयुद्धं तेषां तैश्च समन्वितम्
ययौ स देहलीग्रामे शारदानंदनस्तदा ददौ कन्यां विधानेन धनधान्यादिसंवृताम्
एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो महीपतिरुवाच तम्
अहो मित्र महावीर कीदृशी ते मतिः स्थिता
लक्षणो धर्मरहितो वर्णसंकरसंयुतः तैर्युतश्च निवासो वै संत्याज्यो धर्मकोविदैः