स्नात्वा सर्वाणि तीर्थानि संतर्प्य द्विजदेवताः
इति ते कथितं विप्र यथादिग्विजयोभवत्
मार्गकृष्णस्य सप्तम्यां भूमिराजो महाबलः
मया श्रुतस्ते तनयः शारदावरदर्पितः
इत्युक्तस्स तु सामन्तस्तेन राज्ञेव सत्कृतः । चामुंडं नाम तनयं समाहूयाब्रवीदिदम्
पुत्र त्वं नृपतेः कार्यं सदा कुरु रणप्रिय
देह्याज्ञां भूपते मह्यं शीघ्रं जयमवाप्स्यसि
मच्छिरीषवनं छित्वा गृहीत्त्वा राष्ट्रमुत्तमम्
यदि त्वं बलखानिं च जित्वा मे ह्यर्पयिष्यसि 3.3.2४.
इत्युक्त्वा रक्तबीजं तं समाहूय स्वकं बलम्
उषित्वा त्रिदिनं मार्गे शिरीषाख्यमुपागतः
चामुंडागमनं श्रुत्वा बलखानिर्महाबलः लक्षसैन्येन सहितः प्रययौ नगराद्बहिः
तस्यानुजो महावीरस्सुखखानिर्बलैः सह
बलखानिः कपोतस्थो नाशयित्वा रिपोर्बलम्
तयोश्चासीन्महद्युद्धं स्वस्वसैन्यक्षयंकरम्
प्रातःकाले तु संप्राप्ते कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः
रथस्थो बलखानिश्च चामुण्डो गजपृष्ठगः
बाणैर्बाणांश्च संछिद्य देवीभक्तौ च तौ मुदा खड्गचर्मधरौ वीरौ युयुधाते परस्परम्
यावन्तो रक्तबीजांगात्संजाता रक्तबिंदवः 3.3.2४.
तैश्च वीरैर्मदोन्मत्तैर्बलखानिस्समंततः
एतस्मिन्नंतरे वीरः सुखखानिस्ततोऽनुजः
पुरा तु सुखखा निश्च हव्यैर्देवं च पावकम्
पावकीयं शरं रम्यं शत्रुसंहारकारकम्
बलखानिस्तु बलवान्दृष्ट्वा शत्रुविनाशनम्
कृत्वा नारीमयं वेषं स भीतो ब्रह्महत्यया
हतशेषं पंचलक्षं सैन्यं गत्वा च देहलीम्
नारीवेषं च चामुंडं स दृष्ट्वा पृथिवीपतिः
कथं जयो मे भविता सुखखानौ च जीविते
ब्राह्मी माता तयोर्ज्ञेया शुद्धा सैव पतिव्रता 3.3.2४.
ब्राह्मण्यस्तास्तदा भूत्वा बलखानिगृहं ययुः