तदर्थं हृदये कृत्वा गोरखस्सर्वयोगवान्
नमस्यामो वयं तुभ्यं यदि देयो वरस्त्वया
इति श्रुत्वा हृदि ध्यात्वा तानुवाच प्रसन्नधीः तत्पश्चान्निष्कलीभूयागमिष्यति मदंतिकम्
अद्यप्रभृति भो वीर मया त्यक्तमिदं जगत्
इत्युक्त्वान्तर्हितो योगी जग्मुस्ते रणमूर्द्धनि
हत्वा तस्यायुतं सैन्यं लुण्ठयित्वा च तद्गृहम्
कोशलं देशमागत्य जित्वा तस्य महीपतिम्
षोडशाब्दकरं प्राप्य मुद्राकोट्ययुतं मुदा
होलिकाया दिने रम्ये लक्षणो बलवत्तरः 3.3.2४.
तदा वयं च मुनयः समाधिस्थाश्च भूपतिः
स्नात्वा सर्वाणि तीर्थानि संतर्प्य द्विजदेवताः
इति ते कथितं विप्र यथादिग्विजयोभवत्
मार्गकृष्णस्य सप्तम्यां भूमिराजो महाबलः
मया श्रुतस्ते तनयः शारदावरदर्पितः
इत्युक्तस्स तु सामन्तस्तेन राज्ञेव सत्कृतः । चामुंडं नाम तनयं समाहूयाब्रवीदिदम्
पुत्र त्वं नृपतेः कार्यं सदा कुरु रणप्रिय
देह्याज्ञां भूपते मह्यं शीघ्रं जयमवाप्स्यसि
मच्छिरीषवनं छित्वा गृहीत्त्वा राष्ट्रमुत्तमम्
यदि त्वं बलखानिं च जित्वा मे ह्यर्पयिष्यसि 3.3.2४.
इत्युक्त्वा रक्तबीजं तं समाहूय स्वकं बलम्
उषित्वा त्रिदिनं मार्गे शिरीषाख्यमुपागतः
चामुंडागमनं श्रुत्वा बलखानिर्महाबलः लक्षसैन्येन सहितः प्रययौ नगराद्बहिः
तस्यानुजो महावीरस्सुखखानिर्बलैः सह
बलखानिः कपोतस्थो नाशयित्वा रिपोर्बलम्
तयोश्चासीन्महद्युद्धं स्वस्वसैन्यक्षयंकरम्
प्रातःकाले तु संप्राप्ते कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः
रथस्थो बलखानिश्च चामुण्डो गजपृष्ठगः
बाणैर्बाणांश्च संछिद्य देवीभक्तौ च तौ मुदा खड्गचर्मधरौ वीरौ युयुधाते परस्परम्
यावन्तो रक्तबीजांगात्संजाता रक्तबिंदवः 3.3.2४.
तैश्च वीरैर्मदोन्मत्तैर्बलखानिस्समंततः