नत्वा तच्चरणौ दिव्यौ कुलिशादिभिरन्वितौ 3.3.2४.
जानेऽहं त्वां महाबाहो कृष्णशक्त्यवतारकम्
त्वदृते को हि मे बाणं निष्फलं कुरुते भुवि
इत्युक्त्वा तेन सहितो जयचन्द्रं महीपतिम्
नृपस्तयोः परीक्षार्थं यौ तु छायाविमोहितौ
तदाह्लादोदयौ वीरौ गृहीत्वा तौ स्वलीलया
मृतौ कुवलयापीडौ दृष्ट्वा राजा भयातुरः
इषशुद्धे तु संप्राप्ते लक्षणो नाम वै बली
सप्तलक्षबलैस्सार्द्धं तालनाद्यैश्च संयुतः
रुद्रवर्मा च भूपालो गौडवंशयशस्करः
याममात्रेण तं जित्वा षोडशाब्दस्य वै करम् 3.3.2४.
मागधेशं पुनर्जित्वा नाम्ना विजयकारिणम्
पंचकोटीश्च वै मुद्रा राजतस्य पुनर्ययौ लक्षसैन्ययुतं भूपं कालीवर्माणमुत्तमम्
विंशत्यब्द करं प्राप्य कोटिं स्वर्णमयं तदा
उष्ट्रदेशं ययौ वीरः पालितं तैर्महाबलैः।। धोयीकविस्तत्रनृपो लक्षसैन्यसमन्वितः
जगन्नाथाज्ञया प्राप्तस्तैश्च सार्द्धं रणोन्मुखे अहोरात्रप्रमाणेन कृष्णांशेन जितो नृपः
विंशत्यब्दकरं सर्वं कोटिस्वर्णसमन्वितम्
पुंड्रदेशं ययौ वीरो लक्षणो बलवत्तरः दिनमात्रेण तं जित्वा कोटिमुद्रा गृहीतवान्
महेंद्रगिरिमागत्य नत्वा तं भार्गवं मुनिम् 3.3.2४.
योगसिंहस्तदागत्य कृष्णांशं प्रति भार्गव
वीरसिंहपुरं जग्मुस्ते वीरा मदवत्तराः पालितां गोरखाख्येन योगिना भक्तकार णात्
भूपानुजः प्रवीरश्च सैन्यायुतसमन्वितः
प्रत्यहं बलवाञ्छूरो हत्वा शूरसहस्र कम्
पूजनात्स प्रसन्नात्मा सैन्यमुज्जीव्य भूपतेः
सार्द्धमासो गतस्तत्र युद्ध्यतां बलशालिनाम्
विजयो नः कथं भूप ब्रूहि नस्तत्त्वमग्रतः
योगिनां गोरखं नाम पराजित्य स्वनृत्यतः
इत्युक्तास्ते हि कृष्णाद्याः कृत्वा योगमयं वपुः
प्रातः काले ययुस्ते वै मंदिरं तस्य योगिनः 3.3.2४.
देवसिंहो मृदंगाढ्यो वीणाधारी च तालनः