पंचविंशाब्दके प्राप्ते कृष्णांशे योगतत्परे 3.3.2४.
निर्ययुः कान्यकुब्जं ते जयचंद्रेण पालितम्
इन्दुलः प्रययौ शीघ्रमयुताश्वबलैस्सह कृष्णांशो बिंदुलारूढो देवकीमनुसंययौ
त्यक्त्वा ते भूपतेर्ग्रामं सर्वसंपत्समन्वितम्
नत्वा तं भूपतिं प्रेम्णा गदित्वा सर्वकारणम्
जयचंद्रस्तु भूपालो देवसिंहेन वर्णितः
कुंठितो देवसिंहस्तु गत्वा कृष्णांशमुत्तमम्
त्वरितं बिंदुलारूढो हयपंचशतावृतः
दृष्ट्वा तं लक्षणो वीरो हस्तिनः पृष्ठमास्थितः
निष्फलत्वं गतो बाणो विष्णुमंत्रेण प्रेरितः
नत्वा तच्चरणौ दिव्यौ कुलिशादिभिरन्वितौ 3.3.2४.
जानेऽहं त्वां महाबाहो कृष्णशक्त्यवतारकम्
त्वदृते को हि मे बाणं निष्फलं कुरुते भुवि
इत्युक्त्वा तेन सहितो जयचन्द्रं महीपतिम्
नृपस्तयोः परीक्षार्थं यौ तु छायाविमोहितौ
तदाह्लादोदयौ वीरौ गृहीत्वा तौ स्वलीलया
मृतौ कुवलयापीडौ दृष्ट्वा राजा भयातुरः
इषशुद्धे तु संप्राप्ते लक्षणो नाम वै बली
सप्तलक्षबलैस्सार्द्धं तालनाद्यैश्च संयुतः
रुद्रवर्मा च भूपालो गौडवंशयशस्करः
याममात्रेण तं जित्वा षोडशाब्दस्य वै करम् 3.3.2४.
मागधेशं पुनर्जित्वा नाम्ना विजयकारिणम्
पंचकोटीश्च वै मुद्रा राजतस्य पुनर्ययौ लक्षसैन्ययुतं भूपं कालीवर्माणमुत्तमम्
विंशत्यब्द करं प्राप्य कोटिं स्वर्णमयं तदा
उष्ट्रदेशं ययौ वीरः पालितं तैर्महाबलैः।। धोयीकविस्तत्रनृपो लक्षसैन्यसमन्वितः
जगन्नाथाज्ञया प्राप्तस्तैश्च सार्द्धं रणोन्मुखे अहोरात्रप्रमाणेन कृष्णांशेन जितो नृपः
विंशत्यब्दकरं सर्वं कोटिस्वर्णसमन्वितम्
पुंड्रदेशं ययौ वीरो लक्षणो बलवत्तरः दिनमात्रेण तं जित्वा कोटिमुद्रा गृहीतवान्
महेंद्रगिरिमागत्य नत्वा तं भार्गवं मुनिम् 3.3.2४.
योगसिंहस्तदागत्य कृष्णांशं प्रति भार्गव