दृष्ट्वा तेषां बलं घोरमभिनन्दनभूमिपः कथितं कारणं राज्ञा यथा जातः पराजयः ।। 3.3.23.
इति श्रुत्वा तु कुतुकस्तमाश्वास्य महीपतिम् तत्सैन्यं मोहयामास शिलाभूतमचेतनम्
तदा केसरिणी नाट्या अष्टौ बद्ध्वा महाबलान्
बाह्लीकश्च प्रसन्नात्मा बद्ध्वा तान्निगडैर्दृढैः
देव्याश्च वरदानेन देवसिंहो भयातुरः
ज्ञात्वा स्वर्णवती देवी सर्वविद्याविशारदा
दृष्ट्वा तु दंपती तत्र मकरंदं गृहे स्थितौ
कृष्णांशस्तु तदा दुःखी मकरन्दं वचोऽब्रवीत्
कुलक्षये महत्पापं सुप्रोक्तं पूर्व सूरिभिः
इति श्रुत्वा तु तच्छयालः शूरायुतसमन्वितः कृष्णांशेन हयारूढो बाह्लीकं त्वरितो ययौ
तदा स्वर्णवती देवी पुष्पवत्या समन्विता 3.3.23.
स छित्त्वा शांबरीं मायां बोधयित्वा स्वसैनिकान्
दृष्ट्वा ताञ्छत्रुसंयुक्तान्कुतुकस्तु तया सह
छित्त्वा सा सकलां मायां बद्ध्वा तौ दैत्यसन्निभौ
न दाहो दाहमापन्नो न भस्मी भस्मवान्खलु
तदा पुष्पवती देवी हत्वा केसरिणी रुषा
कुतुकं च तथाभूतं हत्वा स्वर्णवती स्वयम्
पुनरागम्य सा देवी तया सार्द्धं शुभानना
ते सर्वे विस्मिताश्चासञ्ज्ञात्वा देव्या विमोहिताः
पुनश्चासीत्तयोर्युद्धं सेनयोरुभयोर्मृधे
परानंदस्तथा देवं तारकं चोपनंदनः 3.3.23.
प्रनन्दो वीरसेनं च ब्रह्मानन्दं स भूपतिः अहोरात्रमभूद्युद्धं तेषां च तुमुलं क्रमात्
एतस्मिन्नन्तरे रात्रौ चित्ररेखा समागता
चित्रगुप्तं तदा ध्यात्वा चित्रमायामचीकरत्
तान् दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे भयभीताश्च दुद्रुवुः
पंचयोजनमागत्य ततो वासमकारयन्
हा कृष्णांश महाबाहो शरणागतवत्सल
तया विमोहिता वीरा वयं ते शरणं गताः
तदा कोलाहलश्चासीद्रुदतां बलशालिनाम्
आह्लादस्तुऽतथा श्रुत्वा वज्रपाताहतः स्वयम्