ग्रामस्य दक्षिणद्वारे हयारूढास्तदा ययुः
एकलक्षं हयास्सर्वे मकरंदस्य भूपतेः
तदा तु पश्चिमद्वारे गजा विंशत्सहस्रकाः
उष्ट्र रक्षा महावीराश्चत्वारिंशत्सहस्रकाः
अहोरात्रमभूद्युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्
त्यक्त्वा युद्धं तु ते सर्वे दुद्रुवुश्च दिशो दश
मनोरथस्थितो देवश्चाह्लादस्तु गजस्थितः
सत्सरुं खड्गमुत्सृज्य चक्रुः शत्रुमहावधम्
वह्निपुत्रस्तु बलवान्वाजिनं च शिलामयम्
कृष्णांशाद्याश्च ते शूरा रुरुधुस्सर्वतोदिशम् 3.3.21.
स्वभल्लं देवसिंहश्च तमंके च समाहनत्
शिलावाजिप्रभावेण कश्मलं न जगाम ह
शनिभल्लेन ते सर्वे बभूवुर्मूर्छिता रणे
मकरंदस्तु बलवान्बद्ध्वा तान्युद्धदुर्मदान्
दृष्ट्वा पराजितान्वीरान्रूपणो भयकातरः
ब्रह्मानंदस्तु तच्छ्रुत्वा लक्षसैन्यसमन्वितः
लिखित्वा निर्मलं पत्रं तद्राज्ञे त्वरितो ददौ
कृष्णांशाय सुतां देहि नाम्ना पुष्पवतीं शुभाम्
निशम्येति नृपश्रेष्ठो मयूरध्वज एव सः अहोरात्रं कृतं युद्धं तेन सार्द्धं भयप्रदम्
ब्रह्मानंदस्तु बलवान्बाणयुद्धमचीकरत् 3.3.21.
तदा स्वर्णवतीपुत्रो जयन्तः शक्रसंभवः
सूत उवाच मंगलं कृतवान्राजा तदा परिमलो बली
पुष्पवत्या तया सार्द्धं गीतनृत्यविशारदः
हेमंतशिशिरे वीरो रहः क्रीडां करोति वै
ग्राम्यधर्मं न कृतवान्सर्वस्पर्शविशारदः
कृष्णांशं वचनं प्राह पूर्वजन्मनि को भवान्
नृपोहं चंद्रदासश्च पूर्वजन्मनि हे प्रिये
शालग्रामशिलापूजा प्रत्यहं वै मया कृता
मृतेऽहनि तु संप्राप्ते शालग्रामे मनो दधौ
कलिना प्रार्थितो विष्णुः कालात्मा परमेश्वरः