दुर्गद्वारे तु प्राप्तायां तद्दोलायां च भार्गव
दोलासमीपमागत्य ददर्श रुचिराननाम्
मुमोह बलवान्वीरो गोवर्द्धन कलांशकः
मद्गृहं शीघ्रमागच्छ पत्नी मम भवाधुना
कुलीनस्त्वं महावीर वह्निकुण्डात्समुद्भवः
त्वद्योग्या भूपतेः कन्या चंद्रसूर्य्यान्वयस्य वै
कन्याहं शूद्रजातेश्च बह्मचर्य्यव्रते स्थिता
बलाद्गृहीत्वा तां नारीं पस्पर्श हृदये स्वयम् मोहयित्वा नृपसुतं स देवः स्वगृहं ययौ
मकरन्दस्तु संबुद्धो मदनाग्निप्रपीडितः
तत्स्नेहकातरं भूपं मकरंदं महाबलम् 3.3.21.
महावती पुरी रम्या तत्र कृष्णागृहं शुभम्
रोदनं कुर्वती गाढं तव निन्दनतत्परा
आगमिष्यति वै वीरो बलैस्सार्द्धं महाबल
जितो येन महावीरः पितृव्यो लहरस्तव
इति श्रुत्वा वचो घोरं मकरन्दो महीपतिः
स्वसैन्यं च समाहूय त्रिलक्षं खड्गसंयुतम्
कृष्णांशस्तु गृहं प्राप्य बलखानिमुवाच तत् पञ्चलक्षबलैस्सार्द्धं मयूरनगरं ययौ
शतघ्न्यः पञ्चसाहस्रा गजा दश सहस्रकाः उषित्वा पक्षमात्रं तु मार्गे पांचालके तदा
मकरंदस्तु तच्छ्रुत्वा शनिभल्लकरः स्थितः
श्रुत्वा पदातयो लक्षं शतघ्नीवह्निमाददन् 3.3.21.
ग्रामस्य दक्षिणद्वारे हयारूढास्तदा ययुः
एकलक्षं हयास्सर्वे मकरंदस्य भूपतेः
तदा तु पश्चिमद्वारे गजा विंशत्सहस्रकाः
उष्ट्र रक्षा महावीराश्चत्वारिंशत्सहस्रकाः
अहोरात्रमभूद्युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्
त्यक्त्वा युद्धं तु ते सर्वे दुद्रुवुश्च दिशो दश
मनोरथस्थितो देवश्चाह्लादस्तु गजस्थितः
सत्सरुं खड्गमुत्सृज्य चक्रुः शत्रुमहावधम्
वह्निपुत्रस्तु बलवान्वाजिनं च शिलामयम्
कृष्णांशाद्याश्च ते शूरा रुरुधुस्सर्वतोदिशम् 3.3.21.