एवं जाताश्च षण्मासास्तयोर्युद्धं हि सेनयोः
संप्राप्य मानसीं पीडां युद्धार्थं विमुखोऽभवत्
देवसिंहं समाहूय त्रिकालज्ञं महामतिम् श्रुत्वोवाच महायोगी देवसिंहो महाबलः
महेंद्रतनयः कश्चित्सर्वशस्त्रास्त्रकोविदः रात्रौ स्वयं समागम्य करोति बलसंक्षयम्
अतस्त्वं मत्सहायेन तालनेन समन्वितः विजयी भव शीघ्रं हि नो चेद्यायां यमक्षयम्
इति श्रुत्वा वचस्तस्य देवसिंहस्य भाषितम् सेनां निवेशयामास पोतेषु हयवाहनः
अर्द्धं सैन्यं च तत्रैव स्थापयित्वा महाबलः
हयारूढाश्च ते शूराः सर्वे युद्धसमन्विताः
हत्वा ते रक्षिणः सर्वाँल्लुंठयित्वा पुरं शुभम्
राज्ञोऽन्तः पुरमागत्य कृष्णांशो बलवत्तरः सप्तालिभिर्वृतां रम्यां गीतनृत्यविशारदाम् ।। 3.3.19.
बलाद्दोलां समारोप्य लुंठयित्वा रिपोर्गृहम्
बलखानिस्तु बलवान्देवतालनसंयुतः
सुखवर्माणमागत्य सेनाध्यक्षं रिपोः सुतम्
हते तस्मिन्महावीर्ये जयन्तः क्रोधमूर्च्छितः
श्यालं च सुखवर्माणं संजीव्य स्वगृहं ययौ
विस्मितः स ययौ गेहं यथा पूर्वं तथाविधः
आर्य्यसिंहगृहं गत्वा पृष्टवान्सर्वकारणम्
रुरोद सुभृशं वीरो हा प्रिये मदविह्वले
इत्येवं रोदनं कृत्वा वडवोपरि संस्थितः एकाकी स ययौ क्रुद्धो निशि यत्र स्थितो रिपुः
एतस्मिन्समये वीरो बलखानिर्महाबलः 3.3.19.
हा इन्दुल महावीर हा मद्बंधो प्रियंकर
दर्शनं देहि मे शीघ्रं गृहाणाद्य शुभाननाम्
तस्मिन्काले च संप्राप्तः शक्रपुत्रो महाबलः
दृष्ट्वा सैन्यनिपातं च तालनो वाहिनीपतिः।। । सिंहनादं ननादोच्चैः सिंहिन्युपरि संस्थितः
न जयः सैन्यनाशेन तव वीर भविष्यति
इति श्रुत्वा वचस्तस्य शक्रपुत्रो भयंकरः स्वभल्लेन पुनर्वीरो दंशयामास वक्षसि
इंदुले मूर्छिते तस्मिन्वडवा दिव्यरूपिणी
तदा स बालस्त्वरितः कालास्त्रं चाप आदधे
मृते सेनापतौ तस्मिन्कृष्णांशो मदविह्वलः
इन्दुलः क्रोधताम्राक्षस्त्वाग्नेयं शरमाददे कृत्वा शीघ्रं ययौ शत्रुं स तु वायव्यमादधे ।। 3.3.19.