किं त्वया विदितं नैव चरितं तस्य विश्रुतम्
ते सर्वे वशगास्तस्य ब्रह्मानंदस्य धीमतः
इति श्रुत्वा ययौ तूर्णं तारकः स्वबलैः सह 3.3.17.
कृष्णांशस्तु गृहीत्वाशु पद्यं वाक्यमुवाच ह
तूष्णीं भूतास्तदा सर्वे तारकः स द्विजैः सह
माघमासे सिते पक्षे त्रयोदश्यां सुवासरे
सप्तलक्षबलैः सार्द्धं लक्षणश्च सतालनः
आह्लादो लक्षसैन्याढ्यः कृष्णांशेन समन्वितः
नेत्रसिंहो लक्षसैन्यो योगभोगसमन्वितः
एवं द्वादशलक्षाणां सैन्यानामधिपो बली
सैन्यैर्द्वादशलक्षैश्च सहितस्तालनो बली
देवो मनोरथारूढो विंदुलस्थः स कृष्णकः
रूपणश्च करालस्थ आह्लादश्च पपीहके 3.3.17.
रणजिन्मलनापुत्रः संस्थितो हरिनागरे
विमानवरमारुह्य धीवरैः शतवाहिकैः
अयुतैश्च पताकैश्च वेत्रपाणिसहक्रकैः
शकटैर्महिषोढैस्तु तथा पञ्चसहस्रकैः
श्रुत्वा कोलाहलं तेषां महीराजो नृपोत्तमः
दुर्गद्वारि क्रियां रम्यां कृत्वा विधिविधानतः
इन्दुलस्तु ययौ स्वर्गं वासवं प्रति चाब्रवीत्
कुबेरात्स समानीय दिव्यमाभूषणं ददौ
आह्लादस्तु स्वयं गत्वा वेलाये भूषणं ददौ
संप्राप्ते प्रथमावर्ते तारकः खड्गमाददौ 3.3.17.
नृहरिस्तु द्वितीये च कृष्णांशं प्रति चारुधत्
मर्दनं सुखखानिस्तु चतुर्थावर्तकेऽरुधत् देवस्तु वर्धनं वीरं सप्तावर्ते क्रमाद्ययौ
शतभूपान्खड्गधरान्गजसेनादिकांस्तदा
भग्नभूतं नृपबलं दृष्ट्वा राजा रुषान्वितः
जित्वा तान्नेत्रसिंहादीञ्छब्दवेधी नृपोत्तमः
शिवं मनसि संस्थाप्य जित्वा बद्ध्वा रुषान्वितः
श्रुत्वा परिमलो राजा कृष्णांशं भीरुको ययौ