प्रत्यहं तालनो वीरः सेनापतिरमर्षणः
भयभीता रिपोः शूरा हता भूपा हतौजसः
जम्बुकस्तु तथा श्रुत्वा दुःखितो गेहमाययौ
निशीथे समनुप्राप्ते तत्सुता विजयैषिणी
आश्वास्य पितरं तं च ययौ मायाविशारदा
भ्रातरो तत्र गत्वासौ यत्र सर्वानबोधयत्
निरस्त्रकवचान्बंधून्प्रतिदोलां समारुहत्
प्रभाते बोधिताः सर्वे स्नानध्यानादिकाः क्रियाः
कृत्वा सा राक्षसीं मायां हृत्वा तान्गेहमाययौ ।। 3.3.12.
विंध्योपरि महारण्ये नानासत्त्वनिषेविते इलविला योगसिद्धियुतः कामी राक्षसेभ्यो हि निर्भयः
जम्बुकस्य सुता तत्र प्रत्यहं स्वजनैर्युता
कृतेयं चैलविलिना माया मनुजमोहिनी इति श्रुत्वा तु चत्वारो विनाह्रादं ययुर्वनम्
गीतनृत्यप्रवाद्यैश्च मोहयित्वा च त दिने
तयोर्मध्ये प्रमाणोऽयं विवाहो मे यदा भवेत्
हते तस्मिन्महाधूर्ते गत्वा संग्राममूर्द्धनि हत्वा तत्र स्थितान्वीराञ्छतघ्न्यः परिखाकृताः
तदा तु जम्बुको राजा शिवदत्तवरो बली शैवं यज्ञं च कृतवांस्तेषां नाम्नोपबृंहितम्
रूपणस्तु तथा ज्ञात्वा देवकीं प्रत्यवर्णयत् मनसा च जगामाशु शरण्यां शरणं सती
तदा तुष्टा जगाद्धात्री स्वप्नांते तामवर्णयत् 3.3.12.
यदा तु जम्बुको राजा शिवदत्तवरो बली
मोहयित्वा तदाहं तं मोचयित्वा च ते सुतान्
इति श्रुत्वा सती देवी नमस्कृत्य महेश्वरीम्
एतस्मिन्नंतरे राजा देवमायाविमोहितः
तैर्बद्धो जम्बुको राजा निगडैरायसैर्दृढैः
एतस्मिन्नंतरे तत्र कालियाद्यास्त्रयः सुताः
पुनर्युद्धमभूद्घोरं सेनयोरुभयोस्तदा
त्रीञ्छत्रून्कोष्ठकीकृत्य स्वशस्त्रैर्जघ्नुरूर्जिताः
कालियो दुःखितो भूत्वा सस्मार मनसा हरम्
एतस्मिन्नंतरे देवी देवकी पतिदेवता 3.3.12.
बोधयित्वा तु कृष्णांशं पञ्चशब्दगजस्थितम् तदा तुष्टा स्वयं देवी बोधयामास तान्मुदा
आह्लादः सूर्यवर्माणं कालियं च ततोऽनुजः