एवं कति दिनान्येव बभूव रण उत्तमः कृष्णांशं शरणं जग्मुस्तेन वीरेण मोहिताः
कृष्णस्तु तं तथा दृष्ट्वा देवीं विश्वविमोहिनीम्
तदा तुष्टा जगद्धात्री दुर्गा दुर्गार्तिनाशिनी
निद्रया मोहितं दृष्ट्वा कृष्णांशस्तु महाबलः
तुंदिलश्च तथा ज्ञात्वा भातृशोकपरिप्लुतः रिपुसैन्यस्य मध्ये तु बहुशूरानताडयत्
माहिष्मत्याश्च ते शूरा रंकणेन समन्विताः
प्रद्रुतं स्वं बलं दृष्ट्वा तालनः परिघायुधः
वंकणं च तथा हत्वा खड्गेनैव च रंकणम्
कालिये च रिपौ बद्धे सुबद्धे सूर्यवर्मणि
सहस्रं म्लेच्छराजानो हतशेषा बलान्विताः 3.3.12.
प्रत्यहं तालनो वीरः सेनापतिरमर्षणः
भयभीता रिपोः शूरा हता भूपा हतौजसः
जम्बुकस्तु तथा श्रुत्वा दुःखितो गेहमाययौ
निशीथे समनुप्राप्ते तत्सुता विजयैषिणी
आश्वास्य पितरं तं च ययौ मायाविशारदा
भ्रातरो तत्र गत्वासौ यत्र सर्वानबोधयत्
निरस्त्रकवचान्बंधून्प्रतिदोलां समारुहत्
प्रभाते बोधिताः सर्वे स्नानध्यानादिकाः क्रियाः
कृत्वा सा राक्षसीं मायां हृत्वा तान्गेहमाययौ ।। 3.3.12.
विंध्योपरि महारण्ये नानासत्त्वनिषेविते इलविला योगसिद्धियुतः कामी राक्षसेभ्यो हि निर्भयः
जम्बुकस्य सुता तत्र प्रत्यहं स्वजनैर्युता
कृतेयं चैलविलिना माया मनुजमोहिनी इति श्रुत्वा तु चत्वारो विनाह्रादं ययुर्वनम्
गीतनृत्यप्रवाद्यैश्च मोहयित्वा च त दिने
तयोर्मध्ये प्रमाणोऽयं विवाहो मे यदा भवेत्
हते तस्मिन्महाधूर्ते गत्वा संग्राममूर्द्धनि हत्वा तत्र स्थितान्वीराञ्छतघ्न्यः परिखाकृताः
तदा तु जम्बुको राजा शिवदत्तवरो बली शैवं यज्ञं च कृतवांस्तेषां नाम्नोपबृंहितम्
रूपणस्तु तथा ज्ञात्वा देवकीं प्रत्यवर्णयत् मनसा च जगामाशु शरण्यां शरणं सती
तदा तुष्टा जगाद्धात्री स्वप्नांते तामवर्णयत् 3.3.12.
यदा तु जम्बुको राजा शिवदत्तवरो बली
मोहयित्वा तदाहं तं मोचयित्वा च ते सुतान्