तथेत्युक्त्वा स बलवाँस्तस्याः पाणिं गृहीतवान्
एतस्मिन्नन्तरे राज्ञी बाधिता प्राह योगिनम् तुभ्यं दास्यामि संतुष्टा नृत्यगानविमोहिता
इति श्रुत्वा वत्ससुतस्तां प्रशस्य गृहीतवान्
ननर्त तत्र कृष्णांशो बलखानिरगायत
मोहितोऽभून्नृपस्तत्र कालियः स्वजनैः सह
इति श्रुत्वा वचः शत्रोर्बलखानिर्महाबलः स्वविद्यां दर्शयेन्मह्यं तदा तृप्तिं व्रजाम्यहम्
इति श्रुत्वा तथा मत्वा लक्षावर्तिं नृपोत्तमः
सा वेश्या सुतमाह्लादं ज्ञात्वा योगित्वमागतम्
रुदितां तां समालोक्य रुदन्नाह्लाद एव सः
कृष्णांशस्तत्र तं हारं तस्याः कंठे प्रदत्तवान् 3.3.12.
अहं चोदयसिंहोऽयं पितुर्वैरार्थमागतः
इति श्रुत्वा वचस्तस्य कालियो बलवत्तरः
तेषां च बंधनायैव कपाटं समरुद्ध सः
स्वंस्वं खड्गं समाकृष्य क्षत्रियास्ते समाघ्नत
त्यक्त्वा तातं प्रदुद्राव ते तु गेहाद्बहिर्ययुः शिबिराणि कृतान्येव नर्मदाकूलमास्थितैः
कृत्वा तु नर्मदासेतुं नल्वमात्रं सुपुष्टिदम्
रुरोध नगरीं सर्वां बलखानिर्बलैर्युतः माहिष्मत्याश्च हर्म्याणि पातयामास भूतले
नराश्च स्वकुलैः सार्द्धं मुख्यद्रव्यसमन्विताः
कालियस्तु गजानीके पंचशब्दगजे स्थितः
तस्यानुजः सूर्यवर्मा त्रिलक्षैस्तुरगैर्युतः 3.3.12.
रंकणो वंकणश्चोभौ चतुर्लक्षपदातिभिः दाक्षिणात्यग्रामपास्ते तौ पुरस्कृत्य संययुः
उभे सेने समासाद्य युद्धाय समुपस्थिते
त्रियामे रुधिरैस्तेषां नदी प्रावर्तत द्रुतम् बलखानिरमेयात्मा खङ्गपाणिर्नरो ययौ
भल्लहस्तस्तदा देवो मनोरथहये स्थितः
आह्लादश्च गदाहस्तः पोथयामास वाहिनीम् तालनो हस्तनिस्त्रिंशो माहिष्मत्यां हनन्ययौ
एवं महाभये जाते रणे तस्मिन्महाबले
प्रभग्नं स्वबलं दृष्ट्वा कालियो बलखानिकम्
हरिणी वडवा तस्य ज्ञात्वा स्वामिनमातुरम्
पतिते कालिये वीरे पंचशब्दो महागजः
मूर्च्छिते पंचशूरे तु रूपणो भयकातरः 3.3.12.