बलखानिस्तदा प्राप्तश्चैकलक्षबलान्वितः
सज्जीभूतान्समालोक्य तानुद्याने ससैन्यकान्
विह्वलं नृपमालोक्य कृष्णांशोऽऽश्वासयन्मुदा
लक्षसैन्यं तदीयं च गृहीत्वा चाधिपोऽभवत्
पताकाः पञ्चसाहस्राः साहस्रं काष्ठकारिणः
त्रिलक्षाश्च हयाः सर्वे उष्ट्रा दशसहस्रकाः
तालनश्च समायातः सर्वसेनाधिपोऽभवत्
बलखानिर्हयानां च सर्वेषामधिपोऽभवत् पत्तीनां चैव सर्वेषां कृष्णांशश्चाधिपोऽभवत्
नत्वा ते मलनां भूपो दत्त्वा दानान्यनेकशः
पक्षमात्रगतः कालो मार्गे तस्मिन्रणैषिणाम् सेनां निवासयामासुर्निर्भयास्ते महाबलाः ।। 3.3.12.
देवसिंहमतेनैव योगिनस्ते तदाभवन्
मड्डुधारी तदा देवो वीणाधारी च तालनः
मातुरग्रे स्थितास्ते वै ननृतुः प्रेमविह्वलाः
मोहितां मातरं दृष्ट्वा परं हर्षमुपाययुः
नत्वा तां प्रययुः सर्वे पुरीं माहिष्मतीं शुभाम्
दूत्या सार्द्धं रिपोर्गेहं ययुस्ते कार्यतत्पराः
विसंज्ञां महिषीं कृत्वा कृष्णांशः सर्वमोहनः
दृष्ट्वा सा सुंदरं रूपं श्यामांगं पुरुषोत्तमम्
दृष्ट्वा तथा गतां नारीं कृष्णांशः श्लक्ष्णया गिरा
साह भो देवकीपुत्र यदि पाणिं ग्रहीष्यसि 3.3.12.
तथेत्युक्त्वा स बलवाँस्तस्याः पाणिं गृहीतवान्
एतस्मिन्नन्तरे राज्ञी बाधिता प्राह योगिनम् तुभ्यं दास्यामि संतुष्टा नृत्यगानविमोहिता
इति श्रुत्वा वत्ससुतस्तां प्रशस्य गृहीतवान्
ननर्त तत्र कृष्णांशो बलखानिरगायत
मोहितोऽभून्नृपस्तत्र कालियः स्वजनैः सह
इति श्रुत्वा वचः शत्रोर्बलखानिर्महाबलः स्वविद्यां दर्शयेन्मह्यं तदा तृप्तिं व्रजाम्यहम्
इति श्रुत्वा तथा मत्वा लक्षावर्तिं नृपोत्तमः
सा वेश्या सुतमाह्लादं ज्ञात्वा योगित्वमागतम्
रुदितां तां समालोक्य रुदन्नाह्लाद एव सः
कृष्णांशस्तत्र तं हारं तस्याः कंठे प्रदत्तवान् 3.3.12.